Səmimi təbəssüm. Gözəllik, cazibədarlıq rəmzi təbəssüm.

Könüldən gələn səmimi bir təbəssüm qaranlıq, zülmət bürümüş qəlb üçün işıqdır, nurdur. Donmuş qəlblərdəki ən sərt buz dağlarını belə əridəcək günəş, hərarət mənbəyidir səmimi təbəssüm.

Sanki nəhəng bir seldir o – bütün pislikləri, çirkinlikləri dalğalarında boğan, qovub kənara atan sel.

Səmimi təbəssüm insanların bir-birinə bağışlayacağı ən gözəl, ən dəyərli hədiyyədir. Çünki o, burulğanadək bir başa könül yurduna düşər və oranı sevgiyə bürüyər.

Yer üzünə insanla bərabər gəlmiş təbəssüm həyatımızda olduqca mühüm rol oynayır. Əslində, təbəssüm sosial bir ehtiyac, bir zərurətdir. Qida ehtiyacımızı ödəmək üçün nə qədər vacibdirsə, bu sosial ehtiyacı ödəmək də bir o qədər əhəmiyyətlidir.

Afaq Ağayeva, “İşıq” jurnalından

1. Mətndəki hansı abzas digərlərindən fərqlənir? Niyə belə hesab edirsiniz?

1. Hər iki mətni oxuyun. Hansı mətn sizdə təbəssüm, hansı gülüş oyatdı? Hansı mətndə incə yumor var?

Gənc bir musiqiçi bir az da utancaq bir ifadə ilə dahi bəstəkar Motsarta yaxınlaşdı:

– Ustadım, sizdən bir şey soruşmaq olarmı?
– Buyurun!
– Sizcə, bir simfoniyanı yazmaq üçün nə lazımdır?
– Hələ çox gəncsiniz, niyə daha kiçik əsərlərdən başlamırsınız?
– Ancaq, ustadım, siz öz simfoniyalarınızı 10 yaşınızda yazmamışdınızmı?

– Doğru deyirsiniz, ancaq mən o yaşımda: “Bir simfoniyanı yazmaq üçün nə lazımdır?” – deyə soruşmamışdım ki?..

Məşhur pianoçu Artur Rubinşteyn konsertlərindən birində kiçik bir qızın xatirə dəftərini imzalamaqda tərəddüd edirdi. O, əllərinin çox yorulduğunu bildirəndə kiçik qız tez cavab verdi:

Əllərinizin nə qədər yorulduğunu bilirəm. Ancaq mənim də əllərim, ən azı, sizinkilər qədər yorğundur...

– Niyə?..
Cavab düşündürücü idi:
– Sizi alqışladıqları üçün...