Nar dənəsi də budağa tərəf boylandı. Amma budaq nar dənəsinə yetişə bilmədi. Nar dənəsi yetim uşaq kimi kimsəsiz, köməksiz qalmışdı. Onun “qırmızı gözləri” yaşla dolmuşdu. Ətrafa baxanda onu vahimə bürüyürdü. O, əzilən narlara, qırılan ağaclara baxıb dərindən ah çəkdi. Nar dənəsi fikirləşdi ki, uzun illərin zəhməti nəticəsində ərsəyə gələn ağacları bir anda məhv edən zalımlar canlı insanları da belə soyuqqanlılıqla məhv edərlər.

Nar dənəsi qüssədən büzüşüb kiçildi, balacalaşıb torpağın içində görünməz oldu.

Kim bilir, bəlkə, bu nar dənəsi bir vaxt cücərib böyük, qollu-budaqlı bir ağac olacaq. Onda düşmənlər biləcəklər ki, heç nəyi, heç kimi məhv etməklə onun nəslini, kökünü kəsmək olmaz!

Bu cümlədə ifadə olunan fikri aydınlaşdırmağa çalışın.

Bəzən balaca bir qığılcımdan böyük bir məşəl yaranır!

Gülarə Munis

1. Sizcə, əsərdə hansı dövrün hadisələrindən bəhs edilir?
2. Müəllif müharibənin dəhşətlərini göstərmək üçün niyə məhz nardan istifadə etmişdir?
3. “Xoca” filminə baxın və müzakirə aparın.
4. Sonuncu cümlənin daşıdığı fikri izah etməyə çalışın.