İndi də bəzi kəndlərdə qoyun, mal-qara otaran çobanlar yeməklərini heybədə aparırlar. Onu da deyim ki, məfrəşi də, xurcunu və heybəni də nənələrimiz kilim, xalça kimi toxuyurdular.

- Çoxbilmiş, bunlar çox maraqlıdır. Mən bütün bunları dostlarıma da danışacağam. Bunların necə toxunduğunu isə yayda kəndə gedəndə nənəmin özündən soruşub öyrənəcəyəm. İnanıram ki, dostlarım da buna görə sənə “Çox sağ ol!” deyəcəklər.

SÖZLÜK

kilim, mütəkkə, hövsələli

SÖZ EHTİYATI

nə yerdə, məfrəş, ürəyini çəkmək, maraq götürmək

6. “Bu mahal əsrlərdən bəri aşıq sənətinin beşiyi olmuşdur” fikrini necə başa düşürsünüz? Müzakirə edin və fikrinizi açıqlayın. Bəs Qazax rayonunda yetişən hansı aşıqları tanıyırsınız?

7. Qazax rayonu Azərbaycanın hansı bölgəsində yerləşir?

a) şimal b) qərb c) şərq d) cənub

8. Qazax rayonu hansı xarici dövlətlərlə sərhəddə yerləşir?

a) Rusiya və Ukrayna ilə b) Gürcüstan və Ermənistanla c) Türkiyə və İranla

9. Oxuduqlarınız əsasında “Qazax sazlı, şeirli bir diyardır” deyə bilərsinizmi?

10. Şairə M.Dilbazinin 2-ci sinifdə əzbər öyrəndiyiniz “Vətənin keşiyində”, “Açıl, bənövşə” şeirləri yadımzdadırmı? Şairin daha hansı şeirlərini oxumuşunuz? Onun Qazax rayonunda anadan olduğunu bilirdinizmi? Araşdırma aparın və nəticəsini yoldaşlarınıza danışın.

10*. Mətndə adı çəkilən şair Hüseyn Arif təbiət vurğunu bir şair idi. Onun şeirlərini tapıb oxuyun. Şair həm də baməzə bir insan olub. Sağlığında dostları onu bir də maraqlı söhbətlərinə görə sevirdilər. Bu söhbətlərdən bəzilərini dostunuz Çoxbilmiş yazıçı İsmayıl Şıxlıdan eşidib. Yaman çoxbilmişdi ha! Qulağınızı bəri tutun, sizə də danışsın.

******

Dostum Hüseyn Arif bir səhər tezdən zəng çaldı.

- A qoca, eşitmişəm xəstələnibsən, indi nə təhərsən?

- Pis deyiləm, bir az yaxşıyam.

- Ayə, o doxdurlara çox qulaq asma, verdikləri dərman-dürmanları da at oyana. Sənin dərdiyin əlacı məndədi.

- O nədi elə?

- İtburnu, yemşən, bir də təzə şeir.

- Onları hardan tapım şəhər yerində?

- Qağanda var. İtburnu ilə yemşəni dağlardan aşıqlar gətiriblər. Sarıçiçəklə qantəpər də var. Təzə şeiri də ki özüm yazmışam. Bu saat gəlirəm yanına.

Gözlədim*. Bir saatdan sonra gəlib çıxdı. Hay-harayla içəri girdi.

- Ay Ümidə bacı, qocaya fikir vermirsən, tez-tez xəstələnir*.

- Neyləyim, başına fırlanmaqdan yorulmuşam, canı mafraqlaşıb .

- Elədi. Al bu çiçəkləri, çayını qaynat, ver kişiyə, - deyib yanıma keçdi.

- Hə qoca, bu gecə yatmayıb, yaxşı şeirlər yazmışam. Gətirmişəm ilk dəfə sənə oxuyam.

- Lap yaxşı eləmisən. Buyur.

Əlini o cibinə saldı, bu cibinə saldı, nəsə axtardı və birdən Ümidəni səslədi*:

- Ay Ümidə bacı, o papkanı mənə ver.

- Hansı papkanı, ay Hüseyn?