6.1.1. Buğdanın aqrotexnikası Payızlıq buğdanın qara herikdən (sahə şumlanır, növbəti ilə qədər boş saxlanır) sonra səpilməsi yaxşı nəticə verir (Şəkil 6.7). Dənli paxlalı, qarğıdalı (Şəkil 6.8) kartof bitkiləri (Şəkil 6.9, Şəkil 6.10) buğda üçün yaxşı sələf hesab olunur. Buğda bitkisinin aqrotexnikası səpin üçün torpağın hazırlanmasından başlayır. Məsləhət görülür ki, əsas şumdan qabaq sahəyə 20-30 ton peyin (Şəkil 6.11), fosfor (200 kiloqram/hektar fiziki çəkidə, (Şəkil 6.12) və kalium (80 kiloqram/hektar, (Şəkil 6.13) gübrələri ilə birlikdə əsas gübrə şəklində torpağa verilsin. Əsas şum 28-30 santimetr dərinliyində aparılır (Şəkil 6.14). Şumdan dərhal sonra sahə diskli mala (Şəkil 6.15) ilə malalanır, bu zaman kəltənlər xırdalanır və sahə bir qədər hamarlanır (Şəkil 6.16). Səpinə 15-20 gün qalmış sahə suvarılır - arat olunur. Bu suvarmanın məqsədi kəltənləri bir qədər də xırdalamaq və alaq otlarının toxumlarının cücərdilməsi üçün şərait yaratmaqdır, eyni zamanda səpiləcək toxumların cücərdilməsi üçün şərait yaratmaq və səpiləcək toxumların nəm torpağa düşərkən onların tez cücərti vermələrini təmin etməkdir. Səpinqabağı sahədə 12-15 santimetr dərinlikdə ikiləmə şumu aparılır, bununla da alaq otları məhv edilir (Şəkil 6.17). Bundan sonra sahə üzlənərək bir qədər də hamarlanır və toxumun səpini aparılır. Səpin üçün hazırlanmış toxum materialı alaq toxumlarından təmizlənmiş olmalıdır. Toxumun hamısı iri, bir böyüklükdə eyni formada olmalıdır və dərmanlanmalıdır. Toxumun cücərdilmə qabiliyyəti yüksək olmalıdır. | Şəkil 6.8. Qarğıdalı bitkisinin əkin sahəsi Şəkil 6.9. Kartof sahəsinin çiçəklənmə dövrü Şəkil 6.10. Kartof bitkisinin məhsul dövrü

Şəkil 6.11. Peyin gübrəsi | Şəkil 6.12. Fosfor gübrə