Yerin dərinliyində olan anbarların divarları tamamilə torpağın altında yerləşir. Belə anbarlar qışda donmur, yazda isə tədricən qızır. Belə anbarlarda istilik yaxşı qalır və əlavə qızdırma tələb olunmur. Yeraltı anbarların temperaturu yerüstü anbarlara nisbətən daha dəqiq və dəyişməzdir. Yerüstü anbarların tikilməsi yeraltı anbarlara nisbətən 10-20 faiz ucuz başa gəlir. Belə anbarlar soğan və sarımsaq saxlamaq üçün daha əlverişlidir. Yeraltı anbarlar qışı soyuq keçən, yerüstü anbarlar isə qışı mülayim keçən rayonlarda tikilir.

Divarının tikintisi üçün istifadə olunan materiallardan asılı olaraq anbarlar bölünür:

• Taxta;
• Daş;
• Kərpic;
• Dəmir beton.

Son illər, əsasən, kərpic və dəmir-beton anbarlar tikilir. Çünki bu anbarların ömrü uzun olmaqla təmirə az xərc tələb edir.

Yerüstü anbarlar mexanikləşdirilir. Əməyin yüngülləşdirilməsi üçün qaldırıcı avadanlıq və transportyor qurulur.

Məhsul anbarlarda tığ halı (kartof və meyvə köklülər), tərəcələr - rəflər (soğan, sarımsaq, kələm və s.) və xüsusi taralarda (alma, armud, üzüm, pomidor və s. sulu-əzilən və tez xarab olan meyvə-tərəvəzlər) saxlanılır.

Böyüklüyünə görə anbarlar bölünür:

• Kiçik (tutumu 100-250 tona qədər);
• Orta irilikdə (tutumu 250-500 ton);
• İri (tutumu 500-2000 ton);
• Daha iri (tutumu 2000-4000 ton).

Tamamilə mexanikləşdirilmiş böyük anbarlar daha müasir tip sayılır. Burada tərəvəzlər konteynerlərdə saxlanılır. Həmin konteynerlərə tərəvəz bilavasitə bostanda (istehsal yerində) doldurulur. Buradan konteynerlər birbaşa istehlak yerlərindəki tərəvəz saxlanılan yerə gətirilir. Belə üsul tərəvəzin daşınma zamanı itkisinin xeyli azalmasını təmin edir.

Anbarlar meyvə-tərəvəz qəbulu üçün əvvəlcədən hazırlanır. Bunun üçün keçmiş ilin məhsulu qurtaran kimi anbarların havası yaxşı dəyişdirilir, qurudulur və kükürd qazı ilə (1 kub metr sahə üçün 50-60 qram kükürd yandırılır) dezinfeksiya olunur. Zirzəmilərdə yerləşən anbarları başqa maddələrlə (antiseptol, F-5 preparatı, ozon və s.) dezinfeksiya edirlər. Bundan sonra binanın havası yaxşı dəyişdirilir, yığıma 10-15 gün qalmış əhənglə ağardılıb yenidən qurudulur. Anbarlarda keçidin axırında yerdən 20 santimetr hündürlükdə və anbarın ortasında yerdən 150 santimetr hündürlükdə termometr qoyulur. Hiqrometrlər (rütubət ölçən) anbarın orta hissəsində yerdən 125-150 santimetr hündürlükdə yerləşdirilir.

Qeyd olunan iri həcmli soyuducu anbarlarla yanaşı, hazırda kiçik fermer təsərrüfatlarında mini (kiçik ölçülü) saxlama kameralarından istifadə edilir. Bunlara misal olaraq Coolbot (kulbot) sistemli mini soyuducu anbarları qeyd etmək olar (Şəkil 6.7.).