- Qəribədir, çox qəribədir...

- Bizim “Bayatı-İsfahan” muğamına bənzər başqa bir muğamımız da vardır: “Bayatı-Şiraz”.

Mən təklif gözləmədən “Bayatı-Şirazi”ı çalmağa başladım. Qoca pianonun böyrünə dirsəklənib qızılı eynəyin altından iri görünən gözlərini qıyaraq sakit(c,ç)ə dinləyirdi. Lakin qocanın qırışlı sifətinin əzələləri hərdən tərpənir, o, pianonun dilləri üzərində gəzən barmaqlarıma diqqət yetirib, qaşlarını çatırdı.

Mən “Bayatı-Şiraz”ı çalıb qurtardım. Onu deyim ki, indiyə kimi bu qədim muğamı belə həvəs və səylə çaldığım yadıma gəlmirdi. Elə bil mən musiqi məktəbinin şagirdi, Beker isə müəllim idi. Dərslərimi dərindən mənimsəməyimi ona sübut etmək və əla qiymət almaq üçün bu cür səy göstərirdim.

Tərləmişdim. Yaylığımı çıxarıb alnımı, boğazımı qurulayanda Beker muğamın təsirindən ayrılıb əl çaldı.

- Afərin, afərin! Əsər də yaxşıdır, siz də həvəslə çaldınız. - Qoca nə isə fikirləşib, sözünə davam etdi: - Amma tokkataya elə bənzəyir ki... Ayrı-ayrı yerləri lap eynidir. Bu muğamı yazan bəstəkar indi sağdırmı?

- Onların müəllifi yoxdur, xalqa məxsusdur. Yaşı da bilinmir. Neçə əsrdən bəri nəsildən nəslə keçib yaşayır.

- Bu mənim üçün də yenilik oldu, - deyə Beker gülümsündü.

Hüseyn Abbaszadə
“Bayatı-İsfahan” muğamını dinləyin. Keçirdiyiniz hissləri,
düşündüklərinizi 3-4 cümlə ilə ifadə edin.
B.Vahabzadənin “Muğam” şeirini oxuyun, hər misrasını
təhlil edin və əsas fikri müəyyənləşdirin.
Şeirin məzmununu dinlədiyiniz muğamla
əlaqələndirməyə çalışın.
Muğam bir xəzinədir, açarıdır duyğular,
Muğamda sevinc də var, muğamda kədər
də var.
Muğam mənim xalqımın misilsiz kamalıdır,
Tarixidir, eşqidir, arzusu, amalıdır.
Tar səsinə qulaq as,
Bu səs elin nəfəsi,
Bu səs gözlərdən axan yaşların damcı səsi.
Bu səs sükuta dalmış göyü də dinləndirir,
Ulduzlar da bu səsin önündə baş endirir.
(Bəxtiyar Vahabzadə)