məğlub olan Fransa Şimali Amerika və Hindistanda müstəmləkələrini itirsə də, Avropadakı sərhədlərini qoruya bildi. Beləliklə, Fransa İngiltərənin okeanlarda üstünlüyünü qəbul etdi və müstəmləkə siyasətində böyük zərbə almış oldu.
Fransa Yeddiillik müharibənin əvəzini çıxmaq üçün fürsət axtarırdı. Bu fürsət koloniyaların Şimali Amerikada İngiltərəyə qarşı çıxışları zamanı yarandı. Geniş müharibəyə çevrilən bu mübarizədə Fransa əvvəlcə gizli şəkildə koloniyalara pul və silahla yardım etdi. Sonra isə ABŞ ilə müttəfiqlik müqaviləsi imzalayaraq müharibənin sonuna qədər yardım etməyi öhdəsinə götürdü. İngiltərə ilə maraqları toqquşan İspaniya və Hollandiya da Fransa ilə ittifaq yaradıb birlikdə ona qarşı mübarizə apardı.
Müttəfiqlərin köməyi ilə koloniyaların azadlıq mübarizəsi qələbə ilə başa çatdı. İngiltərə onların müstəqilliklərini tanımağa məcbur oldu. Lakin Fransa bu müharibədə gözlədiyi gəliri qazana bilmədi və iqtisadi cəhətdən çox ağır vəziyyətə düşdü. Amerikadakı ingilis koloniyalarının müstəqillik uğrunda mübarizəsi fransızlar tərəfindən hüquq və azadlıqların müdafiəsi uğrunda mübarizə kimi təsvir edilmişdir. Bu baxımdan 1776-cı ildə amerikalılar tərəfindən qəbul edilmiş "İstiqlaliyyət bəyannaməsi", 1783-cü ildə isə onların müstəqilliyinin tanınması Fransada rəğbətlə qarşılandı.İstiqlaliyyət müharibəsində iştirak edən fransızlar "İstiqlaliyyət bəyannaməsi"ndə irəli sürülən ideyaları geri qayıdarkən ölkələrinə gətirdilər. Bu ideyalar Fransanın mövcud mütləqiyyət quruluşu ilə mübarizədə mühüm rola malik oldu.
Fransanın ABŞ-dəki proseslərə yardım etməsinin səbəb və nəticələrini müəyyən edin.
Fransanın Yaxın Şərq siyasətində əsas yeri Osmanlı ilə münasibətlər tuturdu, iki dövlət arasında sıx əməkdaşlıq mövcud idi. Bu əməkdaşlıq hələ XVI yüzilliyin birinci yarısında
başlamışdı. Siyasi və daha çox iqtisadi sahələrdə olan əməkdaşlıq Fransanın xeyrinə idi.
XVIII yüzilliyin sonlarında Fransa Avropanın böyük dövləti imicini qoruyub saxlamışdı. Lakin onun daxilində baş verən proseslər ölkədə yeni və daha böyük hadisələrə gətirib çıxardı. Bu, 1789-cu ildə başlayan "Böyük inqilab" idi.
XVIII yüzilliyin başlanğıcında Fransada mütləqiyyət ən yüksək zirvəyə çatmışdı. Kral ölkənin mütləq hakimi idi, bütün dövlət qurumları onun əlində cəmləşmişdi. XIV Lüdoviq bunu belə ifadə edirdi: "Dövlət mənəm!" Bununla bərabər, mütləqiyyət xalqın maraqlarından daha çox diqqətini xarici siyasətə yönəltmişdi. Nəticədə XIV Lüdoviqin hakimiyyətinin sonuna yaxın Fransanın daxili çöküşü başlasa da, kralın şəxsi nüfuzu ilə bu, bir müddət gecikdi. XIV Lüdoviqdən sonra hakimiyyətə gələn kralların zəifliyi labüd çöküşü və parçalanmanın qarşısını ala bilmədi, əksinə, onu sürətləndirdi. Buna baxmayaraq, krallar ətrafı ilə birlikdə dəbdəbəli həyat yaşamaqda davam edirdi. Bu da xalqın mütləqiyyət quruluşuna nifrətini çoxaldırdı. Beləliklə, XVIII yüzilliyin sonlarında dövlətlə xalq arasında münasibətlər daha da pisləşdi. Digər tərəfdən, dövlətin xarici siyasətdəki uğursuzluqları Fransada iğtişaşları daha da artırdı və mütləqiyyətə qarşı olan ideyaları gücləndirdi. Fransız mütəfəkkirləri bu məsələdə mühüm rol oynayırdılar.
Maarifçilik. Avropada İntibah dövrü və Reformasiya hərəkatı nəticəsində yaranan fikirlər XVIII yüzillikdə yeni düşüncə formalarının yaranmasına mühüm təsir göstərmişdi. İntibah dövründə insan düşüncəsi formal çərçivədən çıxmış və sərbəst inkişaf etməyə başlamışdı. Reformasiya isə insan düşüncəsinin dini çərçivədən müəyyən qədər azad olmasına səbəb olmuşdu.
Cəmiyyət sosial bərabərsizliyə əsaslanan bir quruluşda yaşamaqda davam edirdi. Lakin Fransada düşüncə sahəsində baş vermiş böyük irəliləyişlər cəmiyyətə də təsir etdi. XVIII yüzilliyin Fransada sürətlə yayılmağa başlamış yeni düşüncə forması Maarifçilik