Bu dövrdə Rusiyanın xarici siyasətində işğalçılıq meyilləri xeyli artdı. Rusiyanın xarici siyasətinin ana xəttini Qara dəniz sahillərinə yiyələnmək təşkil edirdi.
XVIII yüzilliyin ortalarında Rusiyanın Polşa torpaqlarının bir hissəsini ələ keçirməsi və burada qüvvətlənməsi Rusiya ilə Osmanlı arasında münasibətləri kəskinləşdirdi. İngiltərə və Fransa da baş verən hadisələrə Osmanlı vasitəsilə müdaxilə etmək istəyirdi. Onlar Osmanlı dövlətini inandırdılar ki, Rusiyaya qarşı müharibəyə başlasa, ona kömək edəcəklər. Beləliklə, Osmanlı dövləti İngiltərə və Fransanın təhriki ilə 1768-ci ildə Rusiyaya müharibə elan etdi.
Hərbi əməliyyatlarda üstünlük Rusiyanın tərəfində idi. Bundan narahat olan Avropa dövlətləri Rusiyaya təzyiq etməyə başladı. Ölkə daxilində kəndli çıxışları baş verdiyindən Rusiya sülh danışıqlarına başlamağa məcbur oldu. Müharibə 1774-cü ildə Kiçik Qaynarca müqaviləsinin imzalanması ilə başa çatdı. Müqavilə nəticəsində Rusiya öz məqsədinə çataraq tarixində ilk dəfə Qara dənizdə üzmək, Bosfor və Dardanel boğazlarından sərbəst keçmək hüququ qazandı. Həmçinin müqaviləyə əsasən Osmanlı dövləti Krım xanlığının müstəqilliyini tanıdı. Bununla da Krım xanlığının işğalı üçün şərait yaranmış oldu. Rusiya Osmanlı imperiyasında yaşayan pravoslavlar üzərində güzəştlər qazandı. Bu isə onları Osmanlıya qarşı təhrik etməyə şərait yaratdı.
1768-1774-cü illərdə Rusiya-Osmanlı
müharibəsi
Osmanlı imperiyası
Rusiyanın hücum istiqamətləri