Ölkədə sosial vəziyyət,. İnqilabdan əvvəl Fransada sosial bərabərsizliyə əsaslanan sistem mövcud idi. Bu sistemə görə xalq, ümumilikdə, imtiyazlı və imtiyazsız olmaqla iki qrupa bölünmüşdü. Ruhanilər və zadəganlar imtiyazlı təbəqəyə, qalan əhali - burjuaziya, sənətkarlar, muzdlu işçilər, kəndlilər və b. imtiyazsız təbəqəyə daxil idilər.
Zadəgan və ruhanilərin ümumi əhalinin az bir hissəsini təşkil etməsinə baxmayaraq, çox böyük səlahiyyətlərə malik idilər. Vergi toxunulmazlığı hüququna malik bu təbəqə həmçinin ölkədə yüksək vəzifələrə sahiblik edirdi.
Burjuaziya, əsasən, iri yaşayış mərkəzlərində yaşayırdı. Sənayenin və ticarətin inkişafı bu təbəqənin adı ilə bağlı idi. Ziyalılar, adətən, bu təbəqədən idi. Maddi və mənəvi baxımdan güclü olan bu təbəqə Fransanın gələcəyinə öz təsirini göstərə biləcək vəziyyətdə idi. Onlar ölkədə vergi ödəyən təbəqələrdən biri olsalar da, siyasi və sosial hüquqlardan məhrum idilər. Getdikcə güclənən bu təbəqə zadəganlarla aralarında olan fərqin ləğv edilməsini, bərabərliyin əldə edilməsini tələb etməyə başlamışdı. Bu da inqilabın başlamasına təsir edən səbəblərdən biri idi.
Kəndlilər əhalinin böyük hissəsini təşkil edirdi. Ölkədə, əsasən, vergi və mükəlləfiyyətlər onların üzərinə düşürdü. Azad olsalar da, burjuaziya kimi, kəndlilər də siyasi hüquqlardan məhrum idilər. Kəndlilərin vəziyyətinin ağırlığı mövcud quruluşa qarşı narazılığın artmasına səbəb olurdu. Nəticədə kəndlilər inqilabın əsas hərəkətverici qüvvəsinə çevrildi.
İnqilabın başlanması və inkişafı. XVI Lüdoviq taxta çıxanda Fransanın maliyyə vəziyyəti ağır idi. Əhali vergilərin ağırlığından şikayətlənirdi.
Kral maliyyə böhranını həll etmək üçün uzun müddət çağırılmayan Baş ştatları 1789-cu ilin mayında çağırmağa məcbur oldu. Əvvəllər olduğu kimi, burada zadəganlar, ruhanilər və aşağı təbəqə təmsil olunurdu. Baş ştatların açılışı zamanı kral əsas məsələnin maliyyə problemlərini həll etmək olduğunu bildirdi. Xalqın gözlədiyi islahatlar barədə heç bir çağırış edilmədi.