Əgər iki ədədin maksimal olam seçilirsə, Python dilində şərt operatorunun xüsusi formasından da istifadə etmək olar:
M = a if a > b else b
Tez-tez hansısa şərtin doğru olması halında bır neçə operatoru yerinə yetirmək lazım gəlir. Məsələn, a və b deyişənlərinin qiymətlərini artan sıra ilə çeşidləmək üçün a > b olduqda temp müvəqqəti (yardımçı) dəyişəndən istifadə etməklə həmin deyişənlərin qiymətlərinin yerlərini belə dəyişmək olar:
if a > b:
temp = a
a = b
b = temp
Proqramlaşdırma dillərinin əksərəriyyətindən fərqli olaraq, Python dilində çoxqatlı mənimsətmə var. Bu da iki dəyişənin qiymətini çox asanca bir-birilə dəyişməyə imkan verir:
a, b = b, a
İç-içə şərt operatorları. Şərt operatorunun daxilində istənilən operatorlar, o cümlədən başqa şərt operatorları da yerləşə bilər. Məsələn, tutaq ki, Alpayın yaşı ageA deyişəninə, Barışın yaşı isə ageB deyişəninə yazılıb. Onlardan kimin yaşca böyük olduğunu müəyyənləşdirmək lazımdır. Bir şərt operatoru ilə bunu etmək olmaz, çünki üç mümkün hal var: Alpay böyükdür, Barış böyükdür, ya da ikisi də eyni yaşdadır. Məsələnin həllini belə yazmaq olar:
if ageA > ageB:
print ("Alpay böyükdür")
else:
if ageA == ageB:
print ("Yaşıddırlar")
else:
print ("Barış böyükdür")
Bərabərliyi yoxlayan şərt operatoru (onun fonu seçdirilib) else blokunun daxilində yerləşir. Bu nümunədən göründüyü kimi, iç-içə şərt operatorlarından istifadə olunması yalnız iki deyil, bir neçə variantdan birinin seçilməsinə imkan verir.
Əgər else sözündən bilavasitə sonra daha bir if operatoru gəlirsə, elif (else-if sözlərinin qısaltması) açar sözünün olduğu “kaskad”