Biz adi danışıqda hər hansı bir məlumatı çatdırmaq üçün sözdən istifadə edirik. Bu, sözün informativ funksiyası hesab edilir. Sözün bədii üslubdakı əsas işi onun poetik funksiyasıdır. Poetik funksiya daşıyan sözə poetizm, yəni bədii söz deyilir.

Bədii əsərlərdə məcazi mənada işlənən sözlər bədii söz hesab edilir.

Məsələn:
Ulduzlar utanıb gözəlliyindən
Sənin qədəminə yerə axışdı.
(M.Araz)
Öpsün alnımızı axşamın yeli
Bu geniş düzlərin əvəzi varmı?
(H.Arif)

Bədii dil obrazlı dildir. Obrazlılıq bədii əsərlərdə ifadəlilik, canlılıq yaradır. Bədii əsərlərdə fikrin daha qüvvətli verilməsi üçün təzadlardan, bədii xitablardan, bədii suallardan və s.-dən geniş istifadə edilir. Bunlar üslubi hadisələrdir.

Sənətkar obrazların xarakteri, anlayışlar, münasibətlər, hadisələr arasındakı ziddiyyətləri göstərmək üçün təzadlardan istifadə edir.

Məsələn:
O mənim üstümə kin püskürəndə
Mən ona yanaşdım məhəbbətimlə.
(X.R.Ulutürk)

Bilirsiniz ki, bədii (ritorik) sual cümlələri quruluşca sual şəklində olsalar da, məzmunca sual ifadə etməyən cümlələrdir və bu baxımdan onlar həqiqi sual cümlələrindən fərqlənir. Sual cümlələrinin bu növündə cavab tələb olunmur.

Məsələn:
Şeirimdə dil açıb danışmırmı bəs,
Sənin bulaqların, göy çinarların?!
(B.Vahabzadə)
Daha sən də qurdla qiyamətə qalmayacaqsan ki?!
(S.Rəhimov)