4-cü fəsil | Oxu (bədii mətn)

Sözün qüdrəti

Bir gün sinifdə qızğın mübahisə gedirdi. Uşaqlar gəzintiyə çıxmaq istəyirdilər. Lakin hara getmək barədə yekdil qərara gələ bilmirdilər. Kimi əyləncə mərkəzini, kimi kinoteatrı məsləhət görürdü. Nə təklif irəli sürülsə, Nərmin saymazyana şəkildə deyirdi:

- Görmüşük də oranı! Eyni yerə nə qədər getmək olar?! Gedək kitab sərgisinə! Kitab oxuyun. Biliyinizi artırın.

Uşaqlar incik halda başlarını bulayır, heç nə demirdilər. Vəziyyəti belə görən Gülər dedi:

- Uşaqlar, əyləncə mərkəzinə həmişə gedə bilərik, kinoteatra da. Amma sərgi hər gün olmur. Bəlkə, doğrudan da, kitab sərgisinə gedək? Orada kitabları endirimlə satırlar. Mən məmnuniyyətlə yeni çıxmış detektiv və ya elmi-fantastik kitab alardım.

Uşaqlar bir ağızdan: "Gedək, gedək!" - deyə hay-küy saldılar. Bircə Nərmin qaşqabağını sallamışdı.

Dərsdən sonra, həmişəki kimi, Gülərlə Nərmin evə yollandılar. Yolda Nərmin deyinməyə başladı:

- Necə olur ki, sinifdə hamı sənin sözünü eşidir, mənim yox? Bu gün mən nəsə başqa söz dedim? Mən də sən deyəni dedim də... Mənə dodaq büzürlər, səni alqışlayırlar.

- Sən də mən deyəni deyirsən e, Nərmin, haqlısan. Amma baxır necə deyirsən...

Qızlar xiyabana çatanda musiqi səsi eşitdilər. Bir nəfər skamyada oturub gitara çalırdı.

Bu, uşaqların sevdiyi musiqi idi. Nərmin dedi:

- Dayanaq, bir az qulaq asaq.

Gülər həvəslə: "Yaxşı olar", - dedi.

Uşaqlar musiqiçinin qarşısında dayanıb dinləməyə başladılar. Onun yanında bir lövhə, qarşısında isə qutu qoyulmuşdu. Qutunun dibində bir neçə qəpik pul var idi.

Lövhədə yazılmışdı:

Gözlərim görmür. Xahiş edirəm, mənə yardım edin. Qlossari Cinayətin açılmasından bəhs edən macəra əsəri detektiv adlanır. |