3-cü fəsil | Oxu (bədii mətn)

| Təcili qan lazımdır

- Mustafa, özünü ələ al.

- Yaxşı deyil, müəllim baxır. Oyundur da, ölüm-dirim məsələsi deyil ki...

Mustafa yoldaşlarının sözlərinə əhəmiyyət vermirdi. O yalnız qalib gəlmək üçün oynayırdı. Əlverişli şəraitdə qol vurmayanları, topu vaxtında ötürməyənləri, qapını qoruya bilməyənləri həmişə kobud sözlərlə acılayırdı.

Səlim bu oyunda Mustafanın komandasında qapıçı idi. Oyun başlanan kimi bir qol buraxmışdı. Mustafa çox hirslənmiş, hamının gözü qabağında onun üstünə qışqırmışdı. Səlim isə səsini çıxarmamışdı. Kefi pozulsa da, oyuna davam etmişdi.

***

...Onlar bir partada otururdular. Mustafa çalışqan, istedadlı, yaşıdları ilə müqayisədə cüssəli bir oğlan idi. Hər işdə liderlik etməyə çalışırdı. Buna müvəffəq olurdu da. Səlim isə təbiətcə çox sakit idi. O nəinki Mustafanın liderliyini sözsüz qəbul edir, hətta ona pərəstiş edirdi.

Bugünkü oyunda məğlubiyyətin səbəbkarı kimi Səlim özünü günahlandırır, pərt görünürdü. Evə gedənəcən Mustafa Səlimi dindirmədi, heç sağollaşmadı da...

Mustafa evə çatan kimi paltarını dəyişdi, yuyunub yemək masasının arxasına keçdi, televizorun səsini qaldırdı. Bu vaxt diktorun səsi otağa yayıldı: "Mərkəzi xəstəxanaya gətirilmiş ağır xəstə üçün təcili qan lazımdır! Mənfi III qrup qanı olanlardan gəlmələri xahiş olunur. Təkrar edirəm..."

"Mənim qan qrupum... Bəlkə, gedim? - deyə Mustafa düşündü. - Xəstəxana iki addımlıqdadır". Sonra da: "Məndən başqa qanı bu qrupdan olan yoxdur ki? Bir də ki, kimdir e uşaqdan qan götürən?" - deyib tez fikrindən daşındı.

Boşqaba xörək çəkən ana gözaltı Mustafaya baxaraq dedi:

- Fikirli görünürsən. Kim qanını qaraldıb?

- Bir oyunda qapısından üç top buraxan fərsizin biri, - deyə hikkə ilə dilləndi.

- Belə de... Futbolda uduzmuşunuz?

- Səlim kimisi qapı qoruyanda uduzarıq da!

- Qonşumuz Gülnazın oğlu Səlim? Nə olub ona? Çox yaxşı oğlandır. Qanacaqlı, tərbiyəli...

- Hə, o qədər tərbiyəlidir ki, üstünə gələn topdan da utanır, o dəqiqə kənara çəkilir ki, xoş gəlmisən, ay top. Həmişə sən gələsən. Buyur, içəri keç... Bir topu da geri qaytara bilmədi.

Ananı gülmək tutdu, başını buladı:

Ay oğul, insana futbol oynamağına görə qiymət verməzlər. Bəlkə, Səlimin elə cəhətləri var ki, yaxşı futbol oynayanların çoxundan üstündür?

| - Kimin, ay ana, Səlimin? Ay-hay! Bu vaxt telefon zəng çaldı. Ananın dəhlizə keçib dəstəyi qaldırmağı ilə qışqırmağı bir oldu: - Vay! Evim yıxıldı. Ay Mustafa, atanı maşın vurub! Xəstəxanadadır. |