görür ki, bir qız bulağın üstə yatıb. Qoca qızı yuxudan oyadır və nə üçün burada tək-tənha yatdığını soruşur. Pəri başına gələni nurani qocaya danışır.

Qoca:

- Qızım, xəstəlik, ölüm-itim çoxalıb. Qəm-kədər meydanda at oynadır. Yuxuda görmüşəm ki, bu torpağın gülü-çiçəyi, dərman otları, sərin bulağının suyu xəstələrə həyat verir. Xeyli vaxtdır ki, çöllərə, meşələrə düşüb həmin yeri axtarıram. Səni həyata qaytaranları, sənə şəfa verənləri mənə göstər.

Bu sözləri eşidən Pəri yediyi dərman bitkilərinin adını söyləyir, içdiyi suyu ona göstərir. Bundan çox sevinən qoca Pəridən soruşur:

- Qızım, de görüm, kimlərdənsən?

Pəri ata-anasının adını qocaya söyləyir. Qoca deyir:

- Qızım, mən səni düz evinizə apararam.

Onlar Pərinin yaşadığı yerə üz tuturlar... Pərini axtaran ataanası uzaqdan iki qaraltının onlara tərəf gəldiyini görür. Gələnlər yaxınlaşanda onlar gözlərinə inanmırlar. Gələn Pəri idi. Qucaqlaşıb öpüşürlər. Sevinclərindən yerə-göyə sığmayan valideynlər nurani qocaya dönə-dönə minnətdarlıq bildirirlər. Qızları ilə birlikdə sevinc içində obalarına qayıdırlar.

Pərinin sağalıb gəldiyini eşidən elat camaatı onlara gözaydınlığı verir. Bulaq suyunun və şəfalı otların ağır xəstəlikləri sağaltması xəbəri tezliklə bütün el-obaya yayılır. Hər tərəfdən ağır xəstəliyə tutulmuş insanlar Pərinin yanına gəlib həmin yerin harada olduğunu öyrənirlər.

Bulağın suyunu içən, şəfalı otlardan yeyən xəstələr tezliklə sağalır. El-oba qəmdən, kədərdən qurtulur. Elə o vaxtdan qədirbilən insanlar həmin bulağı "Pəri bulağı” adlandırırlar.