Bu şəhərdə qoca bir kişi var idi. İbrahim onun yanına gəlib başına gələni əvvəldən axıra kimi danışdı. Qoca çox diqqətlə qulaq asıb dedi:

- Oğlum, bunlar hamısı o tacirin işləridir. Sən yumurtaları ona satmadığın üçün əlindən böyük bir qazancı çıxıb. O, indi səndən bu heyfi almaq istəyir. Eşitdiyimə görə, belə bir gül var, oğlum, özü də sən tutduğun həmin quşlar ancaq o gül olan yerdə yaşayır. Deyirlər ki, elə ağ div də o gülü öz bağında saxlayır ki, həmin quşlar həmişə onun bağında olsunlar...

...Qoca bağın hansı tərəfdə olduğunu dedi, necə getmək lazım olduğunu öyrətdi. Üstəlik, bunu da dedi ki, sən gərək elə edəsən, div səni görməsin.

İbrahim qocanın bütün dediklərini yadında saxlayıb evlərinə gəldi. Hazırlıq görüb yola düşdü. Gecəni gündüzə qatdı, gündüzü gecəyə, az getdi, çox getdi

• Nağıllar üçün yeni nə müşahidə etdiniz? | dərə, təpə, düz getdi, axırda gəlib ağ divin bağına çatdı. Bağın hasarı o qədər uca idi ki, aşmaq mümkün deyildi. İbrahim başladı qapını axtarmağa.

O, bağın qapısını min əziyyətlə tapdı, ancaq bu qapını nəinki İbrahim, heç böyük pəhləvanlar da aça bilməzdi. Qapının yanında oturdu. Çox yorğun olduğundan yuxu onu tutdu. Xeyli yatdı. Birdən gurultu səsinə yuxudan ayıldı. Tez durub yanındakı kolun dalında gizləndi.

Div İbrahimi görmədi, qapını açıb içəri girdi. İbrahim də onun dalınca özünü bağa saldı, yaxındakı ağacın dalında gizləndi. O, bütün gecəni bağda qaldı. Səhər div yenə

• Oxuduğunuz parça İbrahim haqqındakı təsəvvürünüzə yeni nə əlavə etdi? | də çıxıb ova getdi. İbrahim bağı gəzməyə başladı. Gəzə-gəzə gəlib çıxdı divin evinə. Burada qırx otaq var idi. Hamısı bir-birindən gözəl. Amma otaqlarda heç kəs yox idi. Qırxıncı otaqda İbrahimin qulağına bir səs gəldi.

Bu səs zarıltıya bənzəyirdi. O, xalçanı qaldırıb bir pilləkən gördü, pilləkənlə aşağı düşdü, dar, yarımqaranlıq bir otağa çıxdı. Baxdı ki, burada bir qızı saçlarından asıblar.