Cənuba gedənlərin səfəri ağır oldu. Onlar himayədarları Porsuğun şərəfinə özlərini Porsuq tayfası adlandırırdılar. Porsuq onlara xəstəlikləri sağaltmağın yolunu öyrətmiş, müalicəvi otları tanıtmışdı. O öz müdrikliyini nəslin ağsaqqalı Salaviyə vermişdi.

Porsuq nəsli sürətlə çoxaldı. İnsanlar iri yaşayış mağarası olan bir sıldırımlı dərəni yaşayış yeri seçdi, yurd saldı, qarğıdalı saxlamağa anbar tikdi, mərasimlər keçirməyə məbəd ucaltdı. Lakin insanlar arasında ədavət qalmaqda idi. Bundan sonra həmin yerə daha yağış, qar yağmadı, qəhətə çəkildi, qarğıdalı küləşi qupquru qurudu, heyvanlar yoxa çıxdı. Aclıq başladı. Qoca Salavi camaatı toplayıb dedi:

- Sizin ədavətiniz bizə bədbəxtlik gətirdi. Biz gərək buradan gedək. Ayrı-ayrı yollarla müxtəlif tərəflərə gedin. Mən çox zəifləmişəm, sizə başçılıq edə bilmərəm. Sözümə qulaq asın. Düz dörd ildən sonra qayıdın, qayıdandan sonra mənim izimi çaylarda, evlərdə, məbəddə axtarın. Əgər sizin ədavətinizdə mənim də günahım varsa, nə məni, nə mənim cənazəmi, nə də bir izimi tapacaqsınız. Qəlbim təmiz olubsa, siz işarə görəcəksiniz, həmin işarə sizin sonrakı həyatınıza kömək edəcəkdir.

İnsanlar evlərini tərk edib müxtəlif tərəflərə yola düşdülər, dörd ildən sonra geri qayıtdılar. Gördülər ki, kəndin girəcəyindəki qurumuş çaya su gəlib, sahildə dörd yaşı tamam olmuş küknar ağacı bitib. Küknar Salavinin adamlar üçün qoyduğu işarə idi, axı onun ürəyi təmiz, ruhu isə əzəmətli idi. O, ölüm ayağında çaya girmiş, sonra küknara çevrilib sahildə bitmişdi. O vaxtdan Porsuq tayfasında ədavətə son qoyuldu: adamlar başa düşdülər ki, bir-birinə dayaq olmasalar, yaşaya bilməyəcəklər.

Adamlar dünyanı beləcə gəzib-dolaşırlar. Bu uzun səfərlərdə bəzi tayfalar Tayovanın tapşırığını qulaqardına vurmuşdu, dörd səfəri axıra çatdırmamışdı, buna görə də əvvəlki güclərini, dəyanətlərini itirmişdi. Amma inadla irəli gedənlər, nəhayət, bu səfərlərin böyük əhəmiyyətini başa düşdülər: məqsəd insanları rəzil əməllərdən təmizləmək idi.

Adamlar başa düşdülər ki, insan nə istidən, nə şaxtadan, nə uca dağlardan, nə düzənlikdən qorxmalıdır, çünki ona bəxş olunmuş güc böyükdür, tükənməzdir.

Hopilərə baş çəkənlər heyrətə düşür: niyə bu xalq yaşamağa belə buz kimi soyuq, susuz yeri seçib? Çünki bura onları Tayovanın özü gətirib. Hopilər əmindirlər ki, yaşadıqları torpağa tam haqları çatır. Heç kəs bu torpağı onlardan ala bilməz.