gördükdə gülümsəyir və mən görürdüm ki, onun bütün yorğunluğu keçib-gedir. Əgər bütün adamların xasiyyəti qonşu qadının xasiyyəti kimi olsa, gərək baş götürüb qaçasan.

O isə paltar yumaqda davam edir, uşaqları kədərli gəzir, yuduğu paltarların

suyunu püstə ağacının dibinə tökürdü. Bir dəfə evlər müdiri onu məzəmmət etdi, amma o, təknədən kənara çəkilib əllərini sildi və yavaşca cavab qaytardı. Evlər müdiri qızardı və dərhal çıxıb getdi. | • Qonşu qadına haqq qazandırmaq olarmı?

Amma biz buna baxmayaraq, dava-dava oynamaqda davam edirdik və şənbə günü dərsdən sonra döyüş təyin etmişdik. Birdən bu püstə ağacı əhvalatı baş verdi.

Səhər biz, adət üzrə, məktəbə birlikdə getmək üçün həyətdə görüşəndə, kim isə püstə ağacına nəzər saldı və qışqırdı. Biz hamımız ağaca baxdıq və gözlərimizə inanmadıq. Elə bil bu bir yuxu idi, ağac çılpaq idi, bir gecədə bütün yarpaqlarını tökmüşdü, lüt budaqlarda qalmış püstə salxımları görünürdü.

Həyətdə elə səs-küy qalxdı ki! Hamı eyni vaxtda qışqırır, ağız deyəni qulaq eşitmirdi. Mən ancaq qonşu qadınlardan birinin o birinə dediyi: “Yeni qonşu, axır ki, ağacı məhv etdi”, - sözlərini eşitdim. Digər qadın isə deyirdi ki, aqronom çağırmaq lazımdır, bəlkə, o, ağacı xilas edə.

Yeni qonşu qadın səs-küyə çıxdı, sakitcə qulaq asdı, sanki bütün bu haray-həşirin ona dəxli yox idi, sonra var-gücü ilə qapını çırpıb mənzilə girdi.

Aqronom elə həmin gün gəldi. O, püstə ağacına baxıb dedi ki, biz heç nə edə bilmərik. Bu gün ölən təkcə ağaclar deyil. Bu ağacdan yalnız odun olar.

Həmin gün şənbə idi. Biz qərargahda oturmuşduq. Hamı yığışmışdı və yeni qonşuya nə deyəcəyimizi müzakirə edirdik. Biz qərara gəldik ki, o, çox kinli, axmaq qadındır və onun bizim evdə yaşamasını istəmirik.

Hamımız birlikdə onun qapısına yaxınlaşdıq və qapını döydük. Qapını bir neçə dəfə döysək də, heç kəs cavab vermədi və biz otağa girdik.