- Xan sağ olsun, mən sualların cavabını düz tapsam, bizim kəndimizə toxunmamalı, zindana saldığın qocalarımızı azad eləməlisən, tapa bilməsəm, nə istəyirsən elə.

Xan söz verdi ki, şərtlərə razıdır. Əhməd bir qab su istədi, o saat gətirdilər. O, almaların üçünü də suya saldı. Almaların biri çökdü suyun dibinə, ikincisi qaldı suyun ortasında, üçüncüsü isə lap suyun üzündə qaldı.

Əhməd dedi:

- Birinci builki təzə alma olduğu üçün canı şirəlidir, ağırdır. Odur ki çökdü qabın dibinə. İkinci alma keçənilkidir, bir qədər suyunu çəkib, quruyub deyə suyun ortasında qalıb, üçüncü alma isə üç il bundan əvvəlkidir. O, tamam suyunu çəkib, yüngülləşib, ona görə də suyun üzündə üzür.

Əhməd düz dediyi üçün xanın adamları məəttəl qaldılar. Xan fikrini dəyişmək istədi, amma gördü ki, onda camaatın arasında hörmətdən düşəcək. Əlacı kəsildi, qocaları zindandan azad elədi. Kəndə toxunmayacağına söz verdi.

Əhməd qocaları da götürüb öz kəndlərinə qayıtdı. Kənd camaatı bu şad xəbəri eşidib Əhmədin qabağına çıxdı, ona "afərin” deyib, alqış elədi.

Balaca Əhməd öz ağlı, bacarığı və tədbiri ilə kəndi xilas elədi.

Göydən üç alma düşdü. Biri nağıl söyləyənin, biri məsləhət verən qocanın, biri də Əhmədin.