Səməd Haqverdiyev. "Doğma diyar”

Mən isə utancaq bir uşaq olduğumdan anamın yanında büzüşüb durur, arabir onların təbəssümlərində iştirak edir kimi görünürdüm. Atam da alaçığın böyründə Kərim baba ilə köhnə bir palazın üstündə oturub söhbət edirdi. O gün hava çox isti idi.

Az sonra atam Kərim babadan soruşdu:

- Ay Kərim, bizim alaçıq üçün çubuq hazırlamısanmı?

Kərim baba soyuq bir halda:

- Bilmirəm, bu oxumuşların səbri nə üçün az olur? İndi gəlmisiniz, nə xəbər? - dedi.

Atam:

• Kərim baba nə üçün alaçığın hazır olması ilə bağlı narahat deyildi? | - Vaxt keçir, hər halda, alaçıq hazır olmalıdır, - dedi. Kərim baba sakitcə: - Nəyinə gərək, axşama qədər sən alaçığını məndən istə, mənim əlimdə o nə çətin işdir?!.