üç gün yol getdik. Ayı get-gedə zəifləyir, ağrıdan bağırırdı.

- Bu, cadunun təsiridir! - deyə Uq-Qluq qışqırdı, - aydın məsələdir ki, bu, cadunun təsiridir.

- Ola bilər...

Bim Bounun sözünü kəsdi və söhbəti davam etdirdi:

- Ayı gah dala, gah qabağa gedir, öz izi ilə dövrə vururdu, axırda Kişlə ilk dəfə qarşılaşdığı yerin yaxınlığına qayıtdı. Ancaq indi o, yarımcan idi, demək olar ki, tərpənə bilmirdi. Bu zaman Kiş ayıya yaxınlaşıb ona ölümcül zərbə vurdu.

- Bəs sonra? - deyə Kloş-Kvan soruşdu.

- O, ayının dərisini soyanda biz oranı tərk edib buraya tələsdik ki, Kişin necə ov etdiyini tez sizə danışaq.

Günün sonunda qadınlar xizəklə nəhəng ayı cəmdəyi gətirdilər, kişilərsə hələ də məşvərət edirdilər. Kiş ayağını daxmasına təzəcə basmışdı ki, adam göndərib ondan məşvərətə gəlməyi xahiş etdilər. O isə dedi ki, yorğun və acdır, daxması geniş və rahatdır, orada hamıya yer çatar. Hamıda elə böyük maraq vardı ki, başda Kloş- Kvan olmaqla bütün məşvərət üzvləri ayağa qalxıb Kişin daxmasına yollandı.

Kiş yemək üstündə olsa da, ayağa qalxıb onları hörmətlə qarşıladı, hər birinə oturmaq üçün yaşına uyğun yer göstərdi.

Kloş-Kvan Bimlə Bounun dediklərini təkrarladı və sözünün sonunda ciddi və təsirli şəkildə Kişə müraciət etdi:

- Kiş, sənin ayını necə ovladığını bizə deməyini gözləyirik. Boynuna al, sən cadudan istifadə edirsənmi?

Kiş ona baxaraq qımışdı:

- Ey Kloş-Kvan! - o dilləndi, - balaca oğlan cadu barədə nə bilər?! Bu, onun işidirmi?! Mənim belə şeylərdən başım çıxmır. Mən ağ ayını çətinlik çəkmədən öldürməyin üsulunu tapmışam. Vəssalam. Mən bunu ağılla eləmişəm, cadu ilə yox.

- Bunu hər kəs bacararımı?

- Bəli.

Bundan sonra uzun bir sükut çökdü. Kişilər bir şey başa düşməyərək bir-birinə baxır, Kiş isə heç nə olmamış kimi yeməyini davam etdirirdi.