LOĞMANLA ŞƏYİRDİ

Günlərin bir günü Loğman ilə şəyirdi səyahət eləyə-eləyə bir şəhərə gəldilər. Onlar mənzil tutub rahatlanandan sonra Loğman şəyirdini bazara göndərdi ki, çörək, yağ, şor alıb gətirsin. Şəyird bazara gedib yağın qiymətini xəbər aldı.

Ona dedilər:

- Batmanı yüz dinardır.

Soruşdu:

- Çörək neçəyədir?

Dedilər:

- Onun da batmanı yüz dinar.

Soruşdu:

- Bəs şoru neçəyə verirsiniz?

Dedilər:

- Batmanı yüz dinara.

Şəyird bazarda nəyin qiymətini soruşdu, "yüz dinardır” - dedilər.

O, sevinə-sevinə ustanın yanına gəlib dedi:

- Nə yaxşı şəhərə gəlmişik. Yüz dinardan baha qiymət yoxdur.

Loğman diqqətlə şəyirdə qulaq asıb dedi:

- Elə isə burda qalmaq olmaz, tez çıxıb getməliyik.

Şəyirdi dedi:

- Nə üçün?

Loğman dedi:

- Bir yerdə ki yağla şora fərq qoyulmadı, orda yaşamaq məsləhət deyil.

Şəyird ustasına etiraz elədi. Loğman öz sözünün üstündə dayandı, ancaq hələlik bu şəhərdə qalmağa razılıq verdi. Bir neçə gündən sonra car çəkildiyini eşitdilər. Məlum oldu ki, bu gün bir nəfəri padşahın əmri ilə asacaqlar. Loğman şəyirdi ilə dar ağacı qurulmuş meydana gəldi. Adamlar toplaşandan sonra padşah vəzirləri ilə gedib bir tərəfdə oturdu, üzünü müqəssirə tutub dedi:

- Bu saat təqsirlərini bir-bir de, kəndiri öz əlinlə boğazına keçir ki, səni assınlar.

Müqəssir dedi:

- Padşah sağ olsun, mən bağbanam. Bir gün bağda işlədiyim zaman oğruya rast gəldim. Qaçıb onu tutmaq istəyəndə dırmaşıb divara çıxdı, küçəyə atılanda yıxılıb qıçı sındı. Məni dustaq edib dedilər: "Günah