#### AĞ GÖYƏRÇİN

(ixtisarla)

Payız mülayim keçirdi. Hərdən göy üzü tutulur, çiskin yağış yağırdı. Qonaq otağına keçəndə qızımın eyvandakı quşa - məhəccərin üstündə sakitcə dayanan boynu və qanadlarının ucu qara olan ağ göyərçinə baxdığını gördüm. Sakitcə dedim:

- Aynabəndə yaxınlaşma, uçub gedər.

Axşamçağı ağ göyərçinin başqa bir göyərçinlə məhəccərə qonduğunu gördük. Onlar eyvandakı dəmir şkafa girdilər. Biz eyvana çıxıb onlan narahat etmədik. Noyabr ayı idi. Havalar yağışlı, dumanlı keçirdi. Belə havalarda göyərçinlər dəmir şkafdan çıxmırdılar. Bu quşların gəlişi, mehriban davranışı hamımızda xoş ovqat yaratmışdı.

Qış gəldi. Seyrək qar yağdı, havalar soyudu. Ağ göyərçini eyvanda görmədiyindən qızım narahat olmuşdu. Səhər göyərçinlərdən biri uçub gedəndən sonra qızım eyvana çıxdı, ağ göyərçin dəmir şkafda çör-çöpdən düzəlmiş yuvada tərpənməz oturmuşdu. O nə görmüşdüsə, “Ata, tez bura gəl”, - deyə təşvişlə məni çağırdı. Mən yaxınlaşdım, ağ göyərçini ehmalca götürdüm. Gördüyüm mənzərə qəlbimi ağrıtdı: yuvadakı ətcə göyərçin balası donub ölmüşdü. Ağ göyərçini isti otağa gətirib iri qutuya, yumşaq parçanın üstünə qoydum. Qızım onun qabağına çörək qırıntıları tökdü. Göyərçin hərəkətsiz qalmışdı. Axşam qaranlıq çökdü. Eyvanda lampa işığında bir küncə qısılmış ikinci göyərçini götürüb ağ göyərçinin yanına gətirdim.

Bütün qışı göyərçinlər hər səhər uçub gedir, axşamlar qayıdırdılar. Onlar eyvanın məhəccərində görünəndə qapını açırdıq. Quşlar otağın döşəməsinə enən kimi sakitcə gedib “yuvalarında” dincəlirdilər.

Günlər bir-birini əvəz edirdi. Ağ göyərçin öz adi həyatını yaşayırdı. Onun kürt yatması, iki bala çıxarması ailədə hamını sevindirdi. Göyərçin balalarını bəsləyib böyütmək üçün otaqda şərait yaratdıq. Ancaq piyalədə su qoysaq da, dəni az-az verirdik. Qanadları və quyruğu boz rəngli ləkələrlə örtülmüş göyərçin balaları günü-gündən böyüyürdü. Hər səhər yem dalınca gedən ağ göyərçin qayıdarkən qanadlarını açıb özünü otağın eyvana açılan şüşəli qapısına çırpır, sürüşüb aşağı düşür, yenidən bir də uçub özünü qapıya çırpırdı. Bunu görən kimi biz qapını açırdıq, ağ göyərçin də balalarının yanına uçurdu. Hər gün ana göyərçin balalarına baş çəkir, onlara dən,