#### ANA QUCAĞI

(ixtisarla)
1. Mətni düzgün intonasiya ilə oxuyun və adına münasibət bildirin.
Sizcə, hadisə-
lər hansı ayda
baş verir?

İlk baharın ikinci ayında bir bazar ertəsi günü idi. Evin arxa tərəfindəki bağçada yaşıl otlar üzərinə sərilmiş xalının üstündə bir ana ilə uşağı oturmuşdular. Uşaq başını anasının dizinə dayayıb gözlərini anasının üzünə dikərək oradan hiss etdiyi ana şəfqətinin təsiri ilə anasının məhəbbətini daha da çox qazanmağa çalışırdı. Birdən uşaq təlaşla yerindən qalxaraq ətrafa diqqət kəsildi.

Anası: “Nə oldu, yavrum?” - deyə soruşdu.

- Qulağıma bir uşaq ağlaması gəlir.

- Bizim qonşunun uşağı olmalıdır, yəqin, anası tənbeh edir.

- Gedib baxımmı, ana?

- Olmaz!

Uşağın yalvarışına dözə bilməyən ana uzaqdan baxmağı, amma gördüyünü və eşitdiyi sözləri gəlib ona deməsini tapşıraraq övladına icazə verdi. Özü isə kitab oxumağa başladı. On beş-iyirmi dəqiqə keçməmiş uşaq qayıtdı:

- Ana! Ağlayan bizim qonşu Cabirə xalanın oğlu Raufdur. Anası:

“Dünən nə üçün məktəbə getməmisən?” - deyib onu tənbeh edir. Rauf1 da:

“Getmədim və sabah da getməyəcəyəm”, - deyə anasına cavab qaytarır.

- Ah! Bəxtsiz uşaq, yazıq uşaq!

- Ana, niyə belə deyirsən? Rauf anasına cavab qaytarır, onun sözünü dinləmir. Heç anaya da təhqiramiz sözlər söylənərmi?

- Övladım, haqlısan. Analar, atalar heç bir vəchlə təhqir oluna bilməzlər. Raufun burada əfv olunmayacaq bir qəbahəti var. Mənim ah çəkməyimin səbəbi başqadır.

- Nədir, anacan? Söylə, mən də bilim, demək, məktəbə getməyə başladıqdan sonra mən də dərsə getməsəm, sən də məni tənbeh edəcəksən?