Lakin oğlan dözürdü - o “hamı kimi” olmağa çalışırdı, var gücü ilə çalışırdı. O, məktəbə gedir, yaxşı oxuyur, yaza bilirdi. Nik nəinki gəzməyi və üzməyi, hətta skeyt sürməyi və kompüterdən istifadə etməyi də öyrəndi. Allaha inamı ona güc (...) verirdi. Nik əmin idi ki, əgər Allah onu belə yaradıbsa, deməli, o, Allaha məhz olduğu kimi lazımdır. Sadəcə, o öz yolunu axtarıb tapmalı idi. Nik isə onun üçün “ayrılmış” xüsusi təyinatın olduğuna inanırdı.

* * *

İnamı onu məyus etmədi. Qriffit Universitetində oxuyan və maliyyənin planlaşdırmasını öyrənən Nikə bir dəfə tələbələrin qarşısında çıxış etmək təklif olundu. Nik etiraz etmədi, o, tələbələrə öz bildiklərini danışdı.

Onun qısa mühazirəsinin təsiri o qədər güclü oldu ki, zalda oturanların əksəriyyətini ağlatdı. Hətta qızlardan biri səhnəyə yüyürüb Niki qucaqladı. Evə qayıdan Nik valideynlərinə bəyan etdi (...) ki, o artıq həyatda nə ilə məşğul olmaq istədiyini müəyyən edib. Nik insanlarla ünsiyyət qurmaq, natiq olmaq istəyirdi.

O, qəti qərara gəldi ki, daha dörd divarın arasında oturub qalmamalıdır. Çünki onun gözləri qarşısında müxtəlif problem və dərdləri olan insanlarla dolu dünya açılmışdı. Nik hiss edirdi ki, bütün bu insanlara onun deyiləsi sözü var.

O vaxtdan onun səfərləri başlandı.

20-dən çox ölkəyə səfər edən Nik ildə 250-dən çox nitq söyləyir. Çıxış etmək üçün gələn təkliflər isə onun imkanlarından qat-qat çox idi.

Sağlam sözü nə üçün
dırnaq içində veril-
mişdir?

Beləliklə, Nik Vuyçiç həyatda öz təyinatını, yolunu tapdı. Bu nə qədər qəribə səslənsə də, əlsiz-ayaqsız bu gənc bəzi “sağlam” insanlardan qat-qat çox işlər görə bildi.

Nik özünün təşkil etdiyi “Ətrafsız həyat” qeyri-kommersiya şirkətinin sədri və mənəvi lideridir. Onun auditoriyasında milyonlarla insan var ki,