Eynəkli kişi (səsi uzaqdan gəlir): Televizor, bacı, televizordan bərk yapış, adama o qalır qocalanda.
Həmidə: Yox, yox, düz demirsən, düz demirsən, poçtalyon, yox, telefon Bəşir.
Eynəkli kişi: Telefon məsələsinə hələ baxanq.

Həmidə xala qapıdan aralanıb otağa gəlir, qeyri-ixtiyari televizora yaxınlaşır, mexaniki olaraq düyməni burur, ekranda diktor qız.

Həmidə (televizorun qabağından durur): Görəsən, bu gecə daha kimlər təkdir? Radionun diktorları. Amma bəlkə, indi radioda da heç kəs yoxdur, ancaq yazılı lentləri buraxırlar. Bəs məlumat bürosunun işçiləri? Orada, lap yəqin, adam var. Yazıqlar, yəqin, darıxırlar. Kimdi bu gecə telefon soruşan? Qoy bir zəng eləyim, hə? (Telefona yanaşır. 09 çəkir, gözləyir).
Qadın səsi: Məlumat bürosu sizi dinləyir.
Həmidə: Salam, qızım.
Qadın səsi: Nə?
Həmidə: Salam, qızım.
Qadın səsi: Hara? Hansı nömrə?
Həmidə: Deyirəm, salam, qızım.
Qadın səsi (təəccüblə): Salam.
Həmidə: Sizin Yeni ilinizi təbrik edirəm.
Qadın səsi (daha artıq təəccüblə): Çox sağ olun.
Həmidə: Təksiniz, eləmi? Darıxırsınız, yəqin, hə?
Qadın səsi: Danışan kimdir?
Həmidə: Heç, bir nəfər.
Qadın səsi: Hə, Raya, sənsən, əvvəl tanımadım. Neyləyirsən, hardasan?
Həmidə: Yox, Raya deyil, başqa adamdır, siz məni tanımırsınız.
Qadın səsi: Nə istəyirsiniz?
Həmidə: Mən sizin Yeni ilinizi təbrik etmək istəyirəm.
Qadın səsi (quru): Təşəkkür edirəm.
Həmidə: Bilirsiniz, mən sizdən soruşmaq istəyirdim, necəsiniz bu axşam?
Qadın səsi (səbirsizliklə): Axı, kimdir?
Həmidə: Heç... bir nəfər... Siz tanımırsınız...
Qadın səsi (hirsli): Xətti məşğul eləməyin, hələ Yeni il gəlməyib...

Həmidə xala gülür. Dəstəyi qoyur. Televizora yanaşır. Veriliş qurtarır. Ekranda cürbəcür xətlər, şüalar və kölgələr qatmaqarışığı var. Həmidə xala televizoru söndürür, divar saatına baxır. Divar saatında birə on dəqiqə işləyir. Həmidə televizordan ayrılıb otağın o biri başına keçir. Radionu qurur, sonra söndürür. Maqnitofona yanaşır.

Həmidə: Deyirəm, ay Qəzənfər, görəsən, niyə adama ömrünün axırında bir bu cihazlar qalır? Yox, yox, dilim-ağzım qurusun, qələt danışdım. Mənə tək bir bu cihazlar qalmayıb. Mənim gül kimi balalarım var. Qəzənfər, bizim balalarımız. Hamısı da məni çox istəyir. (Qəzənfərin şəklinə yanaşır, diqqətlə ona baxır. Gərgin musiqi səslənir. Həmidə xala təlaşlı, həyəcanlıdır. Tərəddüd içindədir. Nə isə eləmək istəyir, amma qərara gələ bilmir. Bufetə yanaşır, açarı götürür. Amma bir an donub qalır. Musiqi şiddətlənir. Nəhayət, Həmidə xala qəti qərara gəlir. Açarı bufetin gözünə salır, burur, açır, bayaqkı kaseti çıxarır. Maqnitofona yaxınlaşır, onu yandırır, kaseti maqnitofona salır, lenti keçirir)