2

Onlar yenə də otağı eşələməyə başladılar. Bütün boğça-bağlamalar açılıb evin içərisinə səpələndi. Əllərinə qiymətli bir şey keçməyəndə burunlarının altında ev sahibinin ünvanına söyüş yağdırdılar. Quldurların hündürdən danışmalarından körpə ağlamağa başladı. Anası onu hər vasitə ilə sakitləşdirməyə çalışırdı. Ermənilər otaqda bir şey tapmadıqda aynabəndə çıxdılar. Bir azdan sonra orada sındırılan qab-qacaq səsindən körpə daha da vahimələnib səsini ucaltdı. Oradan cavan erməninin səsi eşidildi:

- Axçi, ay it qızı, onun səsini kəsə bilmirsən?! Bacarmırsansa, bu saat gəlib, bir güllə ilə susduraram.

- Yaraqlının sözlərindən vahiməyə düşməkdə Xəzangül haqlı idimi?

Bu sözlərdən bütün otaq Xəzangülün başına hərləndi. Ona elə gəldi ki, quldur indicə içəri keçərək, balasını qanına qəltan edəcəkdir.

Əlləri əsə-əsə körpəsinin ağzını yumdu. Balası isə nəfəsi darıxdığından ayaqlarını çırparaq, ağlamağında davam edirdi...

Bayırdakı yanğının isti nəfəsi içəri dolub onların nəfəsini tıxayırdı. Görünürdü ki, yanğın onlara lap yaxınlaşıb. Xəzangül başa düşdü ki, yanan onlarla qapıbir qonşu olan Səfər kişinin ikimərtəbəli mülküdür. “Görünür ki, - fikirləşdi, - bizi də evqarışıq

- Sizcə, Xəzangülün bu arzusu baş tuta bilərdimi?

yandırmaq niyyətindədirlər”. Ancaq bununla belə, özünə təskinlik verirdi ki, ermənilər tez evdən çıxıb getsələr, birtəhər sürünüb körpəsi ilə birlikdə eşiyə çıxa bilər.

Quldurlar aynabəndi axtarandan sonra təkrar otağa qayıtdılar. Otağı yenə ələk-vələk elədilər. Bir yer qalmadı ki, burunlarını soxmamış olsunlar. Birdən gözləri üstünə köhnə palaz parçası salınmış oturacağa sataşdı. Bu, əslində, köhnə bir sandıqdı. Əri Cahangir Gədəbəyə vuruşmağa getməmişdən qabaq ondan oturacaq kimi istifadə edirdi. Belə baxanda heç kəs deməzdi ki, köhnə palaz parçasının altında kətil deyil, sandıqdır. Xəzangül bütün pal-paltarını onun içində saxlayırdı. Orada elə paltar vardı ki, heç qatı açılmamışdı. Bir dəfə də olsun, əyninə geyinməmişdi. Yaşlı erməni oturacaqdan şübhələnib yaxınlaşdı. Köhnə palaz parçasını çəkib yerə saldı. Onun altındakı sandığı görüb sevincək qapağını qaldırdı. Sandığın içindəkiləri görəndə gözləri bərələ qaldı:

-Levon, buraya gəl! Xəzinə tapmışam.

Sandıqdakı pal-paltarı birlikdə çıxarıb otağın içərisinə səpələdilər. Cavan erməni üzünü Xəzangülə tərəf çevirib dedi:

- Ay it qızı, belə pal-paltarı olanın qızılı olmaz?! Sənin dərini soyacağam, qızılların yerini deməsən.

Yaşlı erməni dinmədən tələsik yerə səpələnmiş pal-paltarı, Xəzangülün qatı açılmamış donlarını, baş yaylıqlarını kisəyə doldurdu. Bayırda maşın səsi eşidilən kimi kisəni dalına atıb çıxdı. Cavan erməni isə hələ də axtarırdı. Avtomatının qundağı ilə divarları, döşəmənin taxtalarını döyəcləyirdi...

Sonra yaxınlaşıb, Xəzangülün başı üstündə ağac kimi bitdi. Xəzangül yorğanı bir az da yuxarı çəkib sinəsini örtdü. Cavan erməni əlini atıb yorğanı güclə onun sinəsindən aşağı çəkdi. Sonra yanındakı körpəni qaldırıb onun ayaqları altına atdı. Xəzangüldən acı bir fəryad qopdu. Bayırdakı erməni cəld içəri girdi: