oldum. Bir daş üzərində əyləşib düşünürdüm. Birdən nəzərimdə İsmailiyyənin böyük salonu canlandı. Orada natiqlər danışırdı.

Firqə başçılarından Yusifbəyli Nəsib bəy deyirdi:

- “Yoldaşlar, mən yuxu görmüşəm. Yuxuda gördüm ki, həmin bu möhtəşəm salonda Azərbaycan iqtiqlalı elan olunub, Azərbaycan parlamanı açılmışdı”.

Bu halda bir səs məni daldığım fikirdən ayıltdı. Kim isə mənə deyirdi: “Dişarı çıx... Xatalıdır... Başına uçar...”

Ayağa qalxdım.

O hadisədən bir çox zamanlar keçdi. Hər zaman İsmailiyyə qarşısından keçərkən onun divarı üzərində yazılmış “İnsanın cəhd elədiyi (şey) onun üçün deyildir. O öz səyinin nəticəsini sonradan görəcəkdir” ayələrini gördükdə İsmailiyyənin yandırıldığına yenə şübhə edirdim. Deyirdim, əgər İsmailiyyə yandırılmış olsaydı, bu həqiqətlər, bu Allah kəlamları oradan silinərdi. Lakin yenə şübhədə idim. Başqalarından onun yanmış olduğunu eşidirdim.

Bilirsinizmi, İsmailiyyənin yandırıla bilmədiyini aləmdə isbat edən bir həqiqət nədir?

Azərbaycan parlamanı üzərindəki üçrəngli və səkkizguşə yıldızlı Azərbaycan bayrağı!

Əhməd Cavad

#### GÖY GÖL

Dumanlı dağların yaşıl qoynunda
Bulmuş gözəllikdə kamalı Göy göl!
Yaşıl gərdənbəndi gözəl boynunda,
Əks etmiş dağların camalı Göy göl!
Yayılmış şöhrətin Şərqə, Şimala,
Şairlər heyrandır səndəki hala.
Dumanlı dağlara gələn suala,
Bir cavab almamış soralı Göy göl!
Bulunmaz dünyada bənzərin, bəlkə,
Zavvarın olmuşdur bir böyük ölkə.
Olaydı könlümdə bir yaşıl kölgə,
Düşəydi sinənə yaralı, Göy göl!
Sənin gözəlliyin gəlməz ki saya,
Qoynunda yer vardır yıldıza, aya.
Oldun sən onlara mehriban daya,
Fələk büsatını quralı, Göy göl!
Kəsin eyşi-nuşi, gələnlər, susun,
Dumandan yorğanı, döşəyi - yosun.
Bir yorğun pəri var, bir az uyusun,
Uyusun dağların maralı Göy göl!
• • •