YUSİF VƏZİR
ÇƏMƏNZƏMİNLİ
(1887 - 1943)
• O, həmişə yaşadığı dövrlə, müasir zamanla nəfəs alırdı, bir yazıçı-vətəndaş kimi xalqının yüksəlməsinə, inkişaf etməsinə çalışır, əlindən gələni əsirgəmirdi.
Kamran Məmmədov

#### Yada salın

1. Mənsub olduğu xalqın milli azadlığı uğrunda mübarizə aparan hansı ədəbi qəhrəmanları tanıyırsınız?
2. Onların sonsuz vətən sevgisi sizdə hansı hisslərin yaranmasına səbəb olub?

#### Düşünün

1. Öz səadətini, xoşbəxtliyini xalqının azadlığında görən insanlar barədə nə düşünürsünüz?

#### Oxuda aydınlaşdırın

1. Əsərdə tanış olmayan sözlərin mənasını lüğətlərin, sorğu kitablarının köməyi ilə aydınlaşdırın.
2. Əsərdəki bədii təsvir və ifadə vasitələrini müəyyənləşdirin.

#### ZEYBƏK QIZI

(ixtisarla)
••• I •••

Midhəd əfəndi sabah erkən darülfünuna gəldikdə oranın ingilislərin hind əsgərləri tərəfindən tutulduğunu gördü. Qapıda duruxdu, fikirləşdi, ağır bir həyəcan içində geri döndü. “Deməli, darülfünunumuza da əl uzatdılar”, - deyə öz-özünə düşündü və aylardan bəri əcnəbi işğalından təhqir olunmuş şərəfi bir daha əzildi.

Midhəd əfəndi Bayezid meydanı ilə gedərkən Türkiyənin keçirdiyi macəranın təhlili ilə məşğul idi. Müharibə qaib olmuş, məmləkət bilfel ingilislər, fransızlar, italyanlar, yunanlar tərəfindən parçalanmış, İzmir və civarı yıxılmış, türk qanı ilə boyanmış!

- Sizcə, bu hadisələr nə zaman baş vermişdir?
- Midhəd əfəndi barədə sizdə hansı təsəvvür yarandı?

İstanbul işğal altında, məmləkətin bütün münəvvər və alimləri Malta cəzirəsinə sürülmüş...

Midhəd əfəndi durdu, ayaqlarına bir zəiflik gəlmişdi, yürüyə bilmədi. Qəmli gözləri ilə ətrafa baxdı: hər tərəfdə ingilis polisinə və əcnəbi əsgərinə rast gəldi.

Bütün türkləri ac, səfil və sönük çöhrəli gördü... bu fəci mənzərədən acı bir həqarət duydu... “Bu işlər düzəlirmi?” - deyə içində bir şübhə doğdu. Bədbin bir halda yoluna davam etdi.

Divan yolundan Sirkəçiyə endi; yeni camenin yanından Qalata körpüsünə çıxdı. Sağ tərəfdən körpünün sürahisinə söykənib qaldı. Yazın gözəl günlərindən biri idi. Günəşin yaldızlı şüası boğaza dilfirib bir süs vermişdi - mavi dalğaların içində cilvələnirdi. Əzəmətli Dolmabağça sarayı sönmüş bir qürur ilə önündəki yunan zirehlisinə tamaşa etmədə