| Fərd və toplum

1-ci fəsil |  | 1 | a |  | Sizcə, hansı xüsusiyyətlər toplumda inam, etimad qazanmağa kömək edir?

|  |  | b |  | Başlığa və illüstrasiyalara əsasən mətndə nədən danışılacağını təxmin edin.

| Söz vermişəm

Bir yay axşamı şəhər bağında skamyada oturub kitab oxuyurdum. Hava qaralanda kitabı örtdüm və bağın çıxışına tərəf yönəldim. Birdən qulağıma ağlamaq səsi gəldi.

Əsas yoldan keçib yan cığıra döndüm. Orada, kolların arasında balaca daş ev ağarırdı. Evin yanında yeddi-səkkiz yaşlı bir oğlan başını aşağı dikərək bərkdən, acı-acı ağlayırdı. Ona yaxınlaşıb soruşdum: – Niyə ağlayırsan? Səni kim incidib? – Heç kim! – Gəl gedək. Bax hava qaralır, artıq gecdir. – Gedə bilmərəm. – Niyə? Sənə nə olub? Bəlkə, özünü pis hiss edirsən? – Yox, mən yaxşıyam. – Bəs niyə gedə bilmirsən? – Mən qarovulçuyam. – Necə yəni qarovulçusan? – Siz başa düşmürsünüz? Biz oynayırıq. – Kiminlə oynayırsan? |

Uşaq içini çəkə-çəkə bunları danışdı. O, parkda gəzirmiş. Bağdakı oğlanlar ona yanaşıb dava-dava oynamağı təklif ediblər. Uşaq razılaşıb. Oynamağa başlayıblar. Onun çavuş olduğunu deyiblər. Özünü marşal adlandıran oğlan onu bu evin qarşısına gətirərək qarovulçu qoyub. Deyib ki, bura silah anbarıdır, onu əvəz edənə kimi burada dayansın. Postu buraxıb getməsin. Uşaq da söz verib. O vaxtdan da burada durub. Oğlanlar isə gəlib çıxmırlar.

Uşaq sözünü bitirib susdu. Məni gülmək tutsa da, özümü güclə saxladım. Düşündüm ki, o, tamamilə haqlıdır. Söz verdinsə, tutmalısan. Özümü ələ alıb ciddi səslə dedim:

– Belə... Onlar çoxdan səni buraya qarovulçu qoyublar?

– Hava hələ işıqlı idi.

– Bəs özləri haradadır?

– Yəqin, gediblər. Yadlarından çıxıb, gediblər, – deyə dərindən ah çəkdi.

– Onda sən niyə durmusan?

– Mən söz vermişəm...