Oxu (bədii mətn)

Mayor Əsədov bir neçə zabitlə birlikdə ağacın altında oturub söhbət edirdi. Mən yaxınlaşıb hərbi salam verdim və özümü təqdim etdim: – Baş leytenant Zamanlı!.. Cənab mayor, icazə verin, məruzə edim... O, başını qaldırıb üz-gözünü turşutdu. Kobudcasına sözümü kəsdi: – Yaxşı görək, leytenant. Bura hərbi məktəb deyil. Mil kimi dayanıb durma! Mən duruxdum, onun son sözlərini başa düşmədim. |

– Əəə, otur, deyirəm.

Mən pərt halda komandirin qarşısında oturdum. “Görəsən, haradan bildi ki, hərbi məktəbi qurtarmışam”, – deyə düşündüm. Ayın zəif işığında diqqətlə onun üzünə baxdım. Yaşı əlliyə yaxın olardı. Səsi xırıltılı idi. Alnındakı dərin çapıq onsuz da zəhmli sifətini daha qorxunc edirdi. Bir sözlə, əsl döyüş canavarı idi.

Əsədovun əlində kağız parçası var idi. Orada xəritəyə oxşayan bir şey cızmışdı. Hücum əməliyyatını zabitlərə izah edirdi:

– Baxın, bura Şuşanın Laçın tərəfdən girişidir. Biz isə indi bax bu nöqtədə yerləşmişik, girişin dörd kilometrliyində. Bilirsiniz ki, şəhərin qalan tərəfləri sıldırım qayalıqlardır. Xüsusi təyinatlı döyüşçülərimiz gecə bu qayalarla dırmaşıb düşmənə hücum edəcəklər... – o, sözünə ara verib sanki fikrə daldı. – Allah özü onlara kömək olsun... Səhər saat 4-də isə biz əsas girişdən şəhərə daxil olmalıyıq. İndi isə dağılışın, hücuma qədər yaxşıca dincəlin.

Biz ayağa qalxdıq. Mən əsgərlərimə tərəf yönəldim. Bu vaxt cavan zabitlərdən biri mənə yaxınlaşdı. – Leytenant, deyəsən, komandirdən incidin. – Düzü, belə gözləmirdim... İncimə, qardaş. Komandirimiz Qarabağ uğrunda | Söz boğçası • alay • taqım • tabor • stimul • snayper

vuruşanda biz hələ anadan olmamışdıq. Onun düşmənlərimizlə öz haqq-hesabı var. Oğlu da xüsusi təyinatlıdır. Təsəvvür edirsən, ata burada, oğul da şəhərin o başında düşmənlə ölüm-dirim savaşına hazırlaşırlar.

Zabit əlini dostcasına kürəyimə vurub məndən ayrıldı. Onun bu sözlərindən sonra döyüş ruhuma bir stimul da qatıldı: Əsədovun hörmətini qazanmaq.

***

Gecəyarısı Şuşa tərəfdən atəş səsləri eşidildi. Getdikcə səslər güclənirdi. Hiss olunurdu ki, şəhərdə qızğın döyüş başlayıb.

Nəhayət, mayor Əsədov hücum əmri verdi və biz Şuşaya tərəf irəliləməyə başladıq. Tabor komandiri qarşıda gedirdi. Mən ondan geri qalmamağa çalışırdım. Birdən o mənə tərəf dönüb dedi: