2-ci fəsil | At igidin yaraşığıdır

1 | a |  | Atlar haqqında nə bilirsiniz? • İnsanlar atlardan hansı məqsədlərlə istifadə edirlər? • Atın ayağına nə üçün nal vururlar?

Qara İnci Dünyada mənim yurdumdan gözəl yer yoxdur. Ortasında nohur olan gözəl bir çəmənlik təsəvvür edin. Çəmənlik ağaclarla, kollarla əhatə olunmuşdu. Onların ətrafında qaçarkən əvvəlcə tarlaları, sonra qalın küknar meşəsini, yolu və sahibin evini, nəhayət, aşağısından çay axan uçurumu görürdüm. Bax burada dünyaya göz açmışdım. Ona görə o yerlər mənim üçün çox doğma idi. |

Mən böyüyür, gündən-günə gözəlləşirdim.
Qabaq ayağımdakı ağ ləkə, ipək kimi yumşaq, parıltılı qara dərim bu gözəlliyi daha da artırırdı. Sahibimin dostları məni almaq üçün əldən-ayaqdan gedirdilər.

Nəhayət, 4 yaşım tamam oldu. Sahibim yavaş-yavaş mənə təlim keçməyə başladı. Əvvəlcə məni yüyənə öyrətdi, sonra dəmirçiyə aparıb ayağıma nal vurdurdu. Təlim zamanı çətinlikləri dəf etdikcə başa düşdüm ki, doğrudan da, bəxtim gətirib. Sahibim, həqiqətən də, olduqca yaxşı adam idi, başqalarından xeyli fərqlənirdi: qayğıkeş, mehriban, mərhəmətli biri idi. Onunla qarşılaşdığım üçün taleyimə çox minnətdar idim.

Bir gün tanımadığım iki şəxs fermaya gəldi. Onlardan birinin adı Qordon idi. Bu adamlar mənə diqqətlə baxdılar, dişlərimi, dırnaqlarımı yoxladılar. Sonra isə kənara çəkilib sahibimlə uzun-uzadı danışdılar.

Bir azdan sahibim mənə yaxınlaşdı. O, yalımı sığallayaraq mənimlə vidalaşdı:

– Hələlik, Qaraca, özünü yaxşı apar.

Hər şeyi başa düşdüm. İstədim deyim ki, narahat olmayın, təlim keçmiş tərbiyəli bir at kimi yeni sahibimə can-başla qulluq edəcəyəm, lakin, təəssüf ki, insan dilində danışa bilən at hələ dünyaya gəlməyib. Ona görə də burnumu ehmalca onun əllərinə toxundurdum, o isə həmişəki mehribanlıqla məni sığalladı.