Bu zaman cavan bir oğlan əlini qaldırıb söz istədi. Bu, supermarketdə şən və zarafatcıl adam kimi tanınmış Səlim idi. O, ayağa qalxıb dedi:

– Həsən müəllim, mənim işim kassanın yanında dayanıb müştərilərin aldığı malı torbalara doldurmaqdır. Deyə bilərsinizmi, mən bu işi yaradıcı şəkildə necə görə bilərəm?

Həsən müəllim gülümsündü:

– İclasdan sonra qalın, bir şey fikirləşərik.

Səlim iclasdan sonra Həsən müəllimə yaxınlaşdı. Maraq dolu nəzərlərlə ona baxdı. Həsən müəllim soruşdu:

– Sən, deyəsən, tələbəsən?

– Bəli, qiyabi oxuyuram.

– Yəqin ki, evdə kompüterin var?

– Әlbəttə.

Həsən müəllim ayağa qalxıb kitab rəfinə yaxınlaşdı. Qalın bir kitabı götürüb Səlimə uzatdı:

– Bu, aforizmlər kitabıdır. Xoşuna gələn aforizmləri seç, kompüterə köçür. Sonra onları çap elə. Hər müştərinin torbasına bir aforizm qoy. Yadında saxla: işə yaradıcı yanaşma ona öz imzanı atmaq deməkdir.

Bir həftə keçdi. Həsən müəllim supermarketi gəzir, satıcılara göz qoyurdu. Әt şöbəsinin yanından keçəndə satıcı ilə alıcının söhbətini eşitdi:

– Zərifə xanım, bu gün xüsusilə gözəl görünürsünüz. Elə bil arıqlamısınız.

– Doğrudan? – şişman qadın sevinclə soruşdu.

Həsən müəllim gül şöbəsinə yaxınlaşdı. Burada işləyən iki qız saplağı qırılmış gülləri bir qaba yığırdı.

– Qızlar, bunları nə edirsiniz? Birdən satarsınız ha!

– Yox, Həsən müəllim. Bunları müştərilərin uşaqlarının yaxalarına taxırıq. Elə sevinirlər ki!