| Yaşayış məskənləri, əsasən, təbii təpələr üzərində, dərin yarğanlı çay kənarlarında, strateji cəhətdən əlverişli yerlərdə salınmışdı. Bu, əhalinin təhlükəsizliyini təmin edirdi. Bu dövrdə Azərbaycan ərazisində yaşayan tayfalar böyük tayfa ittifaqlarında cəmləşirdi. Orta Tunc dövründə Azərbaycanda əkinçilik və maldarlıq daha da inkişaf etmiş, mal-qaranın sayı əvvəlki dövrlərlə müqayisədə xeyli artmışdı. Yaylaq maldarlığı daha da inkişaf etmişdi. Yaylaq maldarlığının geniş yayıldığı zonalarda qoyun-quzu aparıcı yer tuturdu.

| Maldarlığın inkişafı əhalinin ət və süd məhsullarına tələbatını ödəməklə yanaşı, mübadilə üçün əlavə məhsul əldə olunmasına da şərait yaradırdı.

Orta Tunc dövrünə aid saxsı qab | Bu dövrdə atçılıq da inkişaf etmişdi. Azərbaycanda Orta Tunc dövründə bağçılıq, bostançılıq və üzümçülük kimi təsərrüfat sahələri yarandı. Əmək alətlərinin təkmilləşdirilməsi, torpağın xışla şumlanması və bu işdə qoşqu heyvanlarından istifadə məhsuldarlığın artmasına səbəb olmuşdu. Ənənəvi dəmyə əkinçiliyi (süni suvarmaya ehtiyac olmur) ilə yanaşı, süni suvarmanın tətbiqi nəticəsində daha çox məhsul toplanırdı. Taxıl ehtiyatı böyük ölçülü saxsı küplərdə saxlanırdı. Sənətkarlığın yeni sahələri yaranmışdı.