Orta Daş dövrü E.ə. XII minillikdən Azərbaycan ərazisində Orta Daş dövrü və ya Mezolit adlanan dövr başlandı. Mezolit dövründə yaşayış üçün daha əlverişli iqlim şəraiti var idi. Qəbilə icmasında yaşayan insanlar, əsasən, ovçuluq, yığıcılıq və balıqçılıqla məşğul olurdular. Bu dövrdə insanlar ox və kamanı ixtira etdilər.
| Ox və kamanın ixtira edilməsinin əhəmiyyəti nə idi?
İnsanlar heyvanları əhliləşdirdilər. Onlar ovladıqları heyvanların balalarını saxlayır, qida ehtiyatını artırmağa nail olurdular. Bu, ibtidai maldarlığın əsasını qoydu. Ət ehtiyatının artması insanların ərzağa olan tələbatlarını qismən ödəyirdi. Toplanan yabanı bitki toxumlarının bir hissəsi ehtiyat üçün saxlanırdı. Yığıcılıqla məşğul olan qadınlar toxumların torpağa düşdükdən sonra yenidən cücərdiyini görmüşlər. Onlar torpağı sümüklə, sivri daşla və ağacla yumşaldıb toxumları yerə basdırmışlar. Bu isə ibtidai əkinçiliyin meydana gəlməsinə şərait yaratmışdır. Beləliklə, Mezolit dövründə mənimsəmə təsərrüfatından istehsal təsərrüfatına keçidin əsası qoyuldu. Əvvəllər təbiətin hazır nemətlərindən istifadə edən insanlar indi onları özləri istehsal etməyə başladılar. Lakin istehsal təsərrüfatının formalaşması bir qədər sonra - Yeni Daş dövründə başa çatdı. | * Mezolit yunan sözü olub, “mezos” (orta) və “litos” (daş) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Mənası “orta daş” deməkdir. Mezolit dövrü ovçusu Mezolit dövründə həyat