Albaniya əhalisi Göyə, Günəşə, Aya, əcdadların ruhuna, təbiət qüvvələrinə inanırdılar. Onlar daha çox Ay tanrısının şərəfinə məbədlər inşa edir və qurbanlar kəsirdilər. Alban ustaları tanrılarla yanaşı, tanınmış şəxslərin qızıldan, gümüşdən, tuncdan, gildən və daşdan heykəllərini düzəldirdilər. Cəmiyyət içərisində böyük nüfuza malik olan şəxslərin - hökmdarlar, sərkərdələr və ağsaqqalların məzarları üzərində onların daşdan yonulmuş heykəlləri ucaldılırdı. Bu cür heykəllərə, əsasən, Göyçə mahalında, Qarabağ bölgəsində və Şirvan ərazisində rast gəlinmişdir.
Alban kişi daş heykəli (I-III yüzilliklər) | Alban qadının gil heykəli (I-III yüzilliklər)
Albanlar yazı mədəniyyəti ilə qədim zamanlardan tanış idilər. Albaniyada, əsasən, yerli yazı mövcud olmuş, qismən də aramey, yunan və latın yazıları yayılmışdır. Oroysun Pompeylə məktublaşması buna misaldır. Şəkinin Böyük Dəhnə kəndində II yüzilliyə aid yunan dilində olan daş kitabə albanların yunan yazısı ilə tanış olduqlarını təsdiq edir.
Şəkinin Böyük Dəhnə kəndində II yüzilliyə aid yunan kitabəsi | Albaniyada yazı mədəniyyətinin inkişaf etdiyini hansı dəlillər sübut edir?
| Alban ilahəsinin qızıldan heykəli (e.ə. I minilliyin ortaları, Lənkəran) BUNU BİLMƏK MARAQLIDIR Alban dilində bu günə gəlib çatmış ən böyük yazılı mənbə 1975-ci ildə Misirdə Sinay yarımadasında monastırda tapılmışdır. Alban mənbələrində də qeyd edildiyi kimi, məbəd bu dildə qədim türkcədə olduğu kimi “tapınaq” adlanırdı.