olmayıb ki, atam mənə göstərməmiş olsun. Bu səbəbdən hərbi xidmət üçün buranı seçdim...

İlqar Əhmədli sözünü bitirib qərargah rəisinin üzünə baxdı.

O, razılıqla başını tərpətdi:

– Bizim bu torpaqları yaxından tanıyan hərbçilərə böyük ehtiyacımız var. İndi öz taqımına get, vaxtı gələndə sənin verdiyin bilgilərdən yetərincə istifadə edəcəyik...

İlqar Əhmədli qərargaha gələrkən nə qədər həyəcanlıydısa, indi bir o qədər sakitiydi. İçindən gələn bir səs ona astadan pıçıldayırdı: lap yaxınlarda nəsə baş verəcək, doğma yurda aparan yollarda yaşıl işıq yanacaq...

***

Hərbi hissədə aramsız təlimlər davam edirdi. İlqar Əhmədlinin taqımı həmişə fərqlənir və komandanlığın təşəkkürünü qazanırdı. Belə anlarda o deyirdi:

– Bizim təlimlərdə fərqlənməyimiz təşəkkür almağa görə deyil, torpaqlarımızın azadlığı üçündür. Nə günəşin istisi, nə payızın çiskini, nə də qışın sazağı bizi qorxudacaq. Biz qisasımızı elə almalıyıq ki, düşmən bunu ömrü boyu unutmasın, bir də bizə qarşı çıxmağa cəsarət etməsin...

- Tabeliyində olan
  taqımın təlimlərdə
  fərqlənməsini İlqar
  Əhmədli necə
  dəyərləndirir?
- Briqada komandiri
  İlqarı görüşə nə
  məqsədlə dəvət
  etmişdi?
- Ordumuz ilk
  hücumunda hansı
  ərazilərimizi azad
  etməyə başladı?
- İlqar doğma
  kəndlərində, öz
  həyətlərində hansı
  mənzərələrlə rastlaşır?
  Sizcə, o həmin anlarda
  nə hisslər keçirir?