– Bəs sonra nə edəcəksən?

Sabir narahat baxışlarla zastavaya tərəf baxa-baxa:

– Onuncu sinfə gedəcəm, oxumağımı davam etdirəcəm, – dedi.

Onun narahatlığı Əlinin gözündən qaçmadı:

– Sarıqulaqdan qorxursan?

O, “sarıqulaq” sözünü elə ciddi dedi ki, Sabir qəhqəhə çəkərək güldü və ona təəccüblə baxan Əliyə izah elədi:

– “Sarıqulaq” ad deyil e... rus olduqları üçün sərhədçilərın rəngi sarıdır və biz öz aramızda onları elə adlandırırıq.

Diqqətlə onu dinləyən Əli də özünü saxlaya bilmədi. Onun da qəhqəhəsi ətrafa yayıldı...

Qəfil eşidilən maşın səsi uşaqların şirin söhbətini kəsdi. Sabir heyvanların arasında daldalandı. Əli isə cəld çayaşağı yollandı, istəmirdi ki, sarıqulaqlar dostunu incitsinlər.

Sabir bir-birinin ardınca gələn yeddi maşın saydı. O, burada ilk dəfəydi ki, bu qədər maşın gördüyü üçün heyrətləndi. Günəşin şüaları altında parıldayan və digərlərindən böyük olan qara maşın dayanan kimi sürücü özünü yerə atdı, sağ qapını geniş açıb dümdüz dayandı. Ayağını əziyyətlə yerə çatdıran hərbi geyimli kişi zorba bədənini çətinliklə maşından çəkib çıxartdı. Gələnlərin hamısı artıq onun maşınının yanında toplaşmışdı. Sabir öz-özünə düşündü:

– Yəqin, ən böyükləri budur, – şalvarının böyründən ayaqqabısına qədər uzanan qırmızı xətti görəndə isə astadan, – həəə... generaldır ki, – dedi. Elə bu vaxt yekəpərə durbin verdilər. O, əvvəlcə Arazın o tayına, sonra isə bu tayına uzun-uzadı baxdı. Durbini gözündən ayırıb üz-gözünü əyişdirdi, ətli sifəti qəribə şəklə düşdü. Dediyi sözlər aydınca eşidildi:

– Прекрасное место. Просто чудо1.

Ardınca dediyi sözlərdə əvvəlcə sərtlik, axıra yaxınsa qəzəb aydınca duyuldu: – Вы что, совсем ослепли!?2 – o, barmağı ilə şimaldakı və cənubdakı kəndləri göstərib hirslə əlavə elədi: – Нельзя позволить им находиться так близко друг к другу!3 Проволоку нужно передвинуть вот сюда4 – ayağını hirslə durduğu yerə vurdu.

Şişmanın dedikləri Sabirin beynini oyur, nə demək istədiyini anlamırdı. Sonuncu cümləni eşidəndə isə onu həyəcan bürüdü, qulaqlarında qəribə uğultu yarandı, dişləri bir-birinə dəydi. Eşitdiklərini yuxu sandı:

– Bu yaşıllıq, bu gözəllik tikanlı məftildən o tərəfdə qalacaq?! – birdən-birə taqətdən düşdü, aşağı çökdü: – Yox, ola bilməz! Bəs bu yer əlimizdən alınsa, necə dolanarıq!?

O, axşamın düşməsini heç vaxt indiki qədər arzulamamışdı. Əmisi İsa kişi xəbəri eşidib dərin fikrə gedəndə Sabir lap qorxdu.

– Səhv eləmirsən ki, lap beləcə də dedi? – sualını eşidəndə əzbərlədiyi cümlələri tutuquşu kimi təkrarladı.

Əmisi bir neçə dəfə udqundu, zorla bircə kəlmə dedi:

– Batdıq!..

1 Gözəl yerdir. Əsl
möcüzədir!

2 Gözləriniz kordur, nədir?

3 Onların bir-birinə bu
qədər yaxın olmalarına
imkan vermək olmaz.

4 Məftilləri bax bura
çəkmək lazımdır.