İlyas almazı aldı əlinə, bir o tərəfinə baxdı, bir bu tərəfinə baxdı, dedi:

– Padşah sağ olsun, almaz otuz tüməndən yuxarı dəyməz, çünki bunun üzü almazdı, içi torpaqdı.

Hamı dedi:

– Heç elə şey ola bilməz.

İlyas dedi:

– Padşah sağ olsun, əmr eləyin, almazı sındırsınlar, içindən torpaq çıxmasa, boynumu vurdurun.

Bəli, padşah əmr elədi, almazı sındırdılar. Almaz sınan kimi içindən torpaq töküldü. Hamı utandı, başını aşağı saldı. Padşah fərəhləndi ki, belə bir qulu var. O, İlyasa şirin sözlər deyib məclisində oturtdu. Bəli, padşah əmr elədi ki, bundan sonra İlyas mənim özümlə çörək yeyəcək. Bu gündən İlyasnan padşah həmişə bir yerdə çörək yeyirdilər.

Bu şəhərdə gözəllikdə olmayan misli-bərabəri ağıllı bir qız var idi. Bu qızın gözəlliyi bütün şəhərdə məşhurdu. Amma bu qızı heç kim görməmişdi, ancaq adını eşitmişdi. Onun haqqında qara fikir, acı söz deyən də yoxuydu. Bircə adam da ona qonaq olub kəlmə kəsməmişdi. Bir gün padşah fikirləşdi ki, necə ola ki, ölkənin sahibi olam, bu ölkədə yaşayanlarla danışa bilməyim?! Əmr elədi ki, axşam saat səkkizdən sonra bir adam eşikdə qalmasın, bir adamın pəncərəsi açıq olmasın. Əmrimə tabe olmayanların başını bədənindən ayıracağam.

Bəli, elə ki axşam saat səkkiz oldu, qorxudan hamı evinə çəkildi. Bir az keçmişdi ki, padşah yavaş-yavaş evdən çıxıb həmin gözəl qızgilə tərəf getməyə başladı. Bəli, padşah gəlib qızın qapısını döydü, qulluqçu qapıya gəldi.

Padşah dedi:

– Get, xanıma de ki, padşah gəlib.

Qulluqçu gedib bunu xanıma çatdırdı.

Xanım dedi:

– Get, padşaha de ki, bir inəyim var, nə arıqdı, nə kök, öldürsəm, nə qədər piyi çıxar?

Qulluqçu gəlib xanımın dediyini padşaha dedi.

Padşah bir az fikirləşdi, axırda dedi:

– Get, xanıma de ki, dörd pud.

Qulluqçu gedib bunu xanıma çatdırdı.

Xanım dedi:

– Get, denən xoş gəldi, gedə bilər.

Elə padşah istəyirdi qayıtsın, gördü ki, bir qaraltı gəlir. Öz-özünə dedi: bu kimdi mənim əmrimdən çıxıb şəhərdə gəzir. Yaxşı, mən sabah onun atasını yandıraram, qoy yaxınlaşsın, görüm kimdi.

Qaraltı yaxınlaşdı. Padşah gördü ki, öz vəziridi. Tez gizləndi orada