Layihələr
I YARIMİL

– Heç yox! Ola bilməz!

İki yoldaş əl-qollarını ata-ata elə bərkdən çığırırdılar ki, atalarının balkona çıxdıqlarından heç xəbərləri olmadı. Altayla Aydının ataları gülə-gülə onlara yaxınlaşıb soruşdular:

– Nə olub, ay qoçaqlar?

– Belə çığıra-çığıra nədən danışırsınız?

Onların nə üçün mübahisə etdiklərini biləndə Altayın atası gülümsünüb dedi:

– İkiniz də düz deyirsiniz.

Uşaqlar bir-birinin üzünə baxdılar. Bu cavabdan bir şey başa düşmədilər. Altay soruşdu:

– Axı necə?

Atası cavab verdi:

– Bax, belə: İçərişəhərdə əyri-üyrü küçələri, sınıq-salxaq evləri sökəcək, yaraşıqlı evlər tikəcəklər...

Altay sevinmiş halda Aydına baxdı. Aydın qızarıb tutuldu. Altayın atası sözünün dalını dedi:

– Ancaq qədim yadigar binalar qalacaq: Qız qalası, Xan sarayı, bürclər və başqaları... axı bunlar bizə babalardan əziz yadigardır!..

İndi Aydın da sevinə-sevinə Altaya baxdı. Onlar belə dinməz-söyləməz bir-biriylə razılaşdılar, barışdılar.

Aydının atası da söhbətə qoşulub dedi:

– Elədir, balalar, təzə şəhəri yaradıb qurmaq, köhnə şəhəri abad edib qorumaq lazımdır!..