###### bölmə 2

UŞAQ DÜŞÜNCƏSİ, UŞAQ DÜNYASI

– Müəllim, mən o kitabların əksəriyyəti ilə tanışam, – deyib dərindən köks ötürdü. – Amma mən... Qarabağ müharibəsinə aid əsərlərdən yazmaq istərdim...

Həmin gün Könül müəllim çox fikirliydi: Muradın Qarabağ bölgəsindən olduğu barədə düşünürdü...

***

Xocalı faciəsinin ildönümü yaxınlaşırdı. Məktəbdə müxtəlif tədbirlər: inşa və rəsm müsabiqələri keçirmək, divar qəzetləri, videotəqdimatlar, fotostendlər nümayiş etdirmək, “Ana harayı” abidəsinin önünə əklillər qoymaq nəzərdə tutulmuşdu. Hiss olunurdu ki, hamı builki tədbirə başqa ovqatla qatılacaq. 8A sinfi də Xocalı soyqırımı ilə bağlı ədəbi-bədii kompozisiya hazırlamış, ordumuzun qələbəsindən, Xocalıya daxil olmasından bəhs eləyən sənədli film nümayiş etdirməyi planlaşdırmışdı.

***

Gözlənilən gün gəlib çatdı. Faciə ilə bağlı tədbir həmişə olduğu kimi yenə də məktəbin böyük zalında keçirilirdi. Xocalı sakinlərinin də iştirak elədiyi bu görüşlərdə danışmaq da, danışılanları dinləmək də adamdan ürək istəyirdi; tez-tez qəhər boğazlarda düyünlənir, heç kim göz yaşlarına hakim ola bilmirdi.

Növbə səkkizincilərə çatdı. Birdən Gülbəniz müəllim – o, tədbirlərin hazırlanmasında uşaqlara köməklik göstərən gənc təşkilatçıydı – hamının eşidəcəyi səslə:

– Murad, buyur, söz sənindir, – dedi.

Bütün zal onun nə deyəcəyini gözləyir, Muradsa susurdu. O deyilənləri eşitmir, nəzərlərin ona dikildiyini hiss eləmirdi. Yoldaşları da, sinif rəhbəri də çıxışların arasında fasilə yarandığı üçün pərt olmuşdular: uşaqlar təəssüflənir, Mətanət müəllim məzəmmət dolu baxışlarını ondan çəkmirdi...

Çıxışını bitirib yoldaşları ilə bir sırada qürurla dayanan Nihad isə gözlərinin dərinliyindəki sevinci, üzünə yayılan kinayəli təbəssümü gizlədə bilmirdi...

Muradın duruxması məktəb direktorunun da nəzərindən yayınmadı, o, işarəylə təşkilatçıdan söz istədi, Gülbəniz müəllim bu işarəni əvvəlcə başa düşmədi, lakin sonra gülümsünərək sözü ona verdi.

Direktor ortayaşlı bir qadınıydı, məktəbin yüzlərlə şagirdini adbaad tanıyır, bir neçə dəqiqə söhbət eləməklə onların xarakterinə bələd olur, ruhlandırıcı danışığıyla hamını ovsunlayırdı. O, asta addımlarla nitqi tutulan uşağa yaxınlaşdı, zərif bir çiçəyə toxunurmuş kimi, əlini ehmalca onun çiyninə qoyub mehribanlıqla dilləndi:

- Hekayədəki “Hiss
  olunurdu ki, hamı
  builki tədbirə başqa
  ovqatla qatılacaq”
  cümləsində ifadə
  olunmuş fikri necə
  başa düşdünüz?
- Məktəbdə Xocalı
  faciəsinin
  ildönümünə necə
  hazırlaşırdılar?
- 8A sinif şagirdləri
  hansı hazırlıq işlərini
  aparmışdılar?
- Nihadın fərqlənmək
  arzusunu necə
  dəyərləndirirsiniz?
- Məktəbin direktoru
  haqqında sizdə hansı
  təəssürat yarandı?