###### bölmə 2

UŞAQ DÜŞÜNCƏSİ, UŞAQ DÜNYASI

Qızların anası oxuya-oxuya dönüb baxdı.

Onun qabağında – bir neçə addımlıqda bir qadın dayanmışdı. Onun da qucağında balaca bir uşaq vardı.

Arvadın qucağındakı uşaq iki-üç yaşında, olduqca gözəl bir qız idi. Paltarının bərbəzəyi heç də o biri qızlarınkından geri qalmazdı. Krujevalı çutqusunun üstündən başına nazik kətan ləçək bağlanmışdı. Koftasının kənarlarına lent tikilmişdi. Qatlanmış tumanının altından totuq və möhkəm ağ ayaqları görünürdü. Üzünün rəngi qızılgül kimi gözəl və sağlam idi. Yanaqları almaya bənzəyirdi... Qız yatırdı. Qızcığazın anası isə yoxsul və məyus görünürdü. Paltarı onu təzədən kəndli olmağa hazırlaşan bir fəhlə qadına bənzədirdi.

Bu iki qızın anası:

– Mənim adım xanım Tenardyedir, – dedi. – Bu meyxana ərimlə mənimdir.

Yolçu qadın başına gələn əhvalatı danışdı. O, fəhlə bir qadın imiş. Parisdə iş tapmaq çətin olduğundan onu başqa yerdə, vətənində axtarmağa gəlmişdir. Bu sözləri deyib öz qızını elə hərarətlə öpdü ki, onu yuxudan ayıltdı. Qız anasının gözləri kimi mavi gözlərini açıb baxdı. Sonra güldü və sürüşüb yerə düşdü. Bu şirin uşaq birdən yelləncəkdə yellənən iki qızcığazı görərək durdu və sevincindən dilini çıxartdı.

Tenardye ana qızları yelləncəkdən düşürüb uşaqlara:

– Üçlükdə oynayın, – dedi.

Qadınlar söhbətlərinə davam edirdilər:

– Qızınızın adı nədir?

– Kozetta...

Tenardye ana:

– Baxın, uşaqlar bir-birinə nə tez alışır! Kənardan baxan bunları üç bacı zənn edər!

- Yolçu qadının övladına
  münasibəti necədir?
  Əsərdən fikrinizi
  təsdiq edən
  nümunələr göstərin.
- Yolçu qadının uşağı
  necə təsvir edilib?
  Onu təsəvvür edə
  bildinizmi?
- Anası Kozettanı nə
  üçün özü ilə aparmaq
  istəmirdi?