Ertəsi gün daha böyük coşqu, haray-həşirlə məktəbə yollandılar.

Sazaqdan yanaqları, burun-qulaqları qızaran məktəblilər ikibir-üçbir qapısında 8A yazılmış sinfə daxil olduqca içəridəki səs-küy artırdı. Kimi xizəklə sürüşməsindən, kimi qartopu oyunundan, kimi düzəltdiyi nəhəng qar adamdan danışırdı. Nihad isə elə bil deyilənləri eşitmirdi. O, həmişəki kimi hamıdan axırda gəlib saymazyana yerinə keçdi, dəftər-kitabını çıxararaq özünü məşğul kimi göstərmək istəsə də, gözucu yoldaşlarını süzdü. Elə bu vaxt sinif rəhbəri Mətanət müəllim qapının ağzında göründü. O, yanınca gətirdiyi ağbəniz, hündürboylu oğlanı təqdim elədi:

– Uşaqlar, Murad bu gündən sizinlə oxuyacaq, inanıram ki, onunla dost olacaqsınız.

Təzə şagird arxadakı boş partada oturdu. Üzünə zillənən maraq dolu baxışları duyduqca yanaqlarına xəfif qızartı çökdü, iri, qara gözləri döşəməyə dikildi. Bunu hamıdan əvvəl anlayan Nihad istehzayla gülümsünüb özlüyündə düşündü: “Heç oxuyana oxşamır”. Lakin elə birinci dərsdəcə Muradın suallara düzgün cavab verməsi onu darıxdırdı, elə bil haradansa köksünə yad bir əl uzandı, ürəyini qamarlayıb var gücü ilə sıxmağa başladı... Günlər keçdikcə bu sıxıntı daha da çoxalır və onu təzə şagirdi pərt eləməyə təhrik edirdi. Bəzən “bilmədən” qarşısında dayanıb yolunu kəsir, bəzən: “Pardon”, – deyərək kobudluqla çiynindən itələyib keçir, hərdən də hamıdan üstün olduğunu göstərmək üçün pəncərənin qabağında tək-tənha dayanır, sağ əlini belinə qoyaraq kinayəli baxışlarla Muradı süzür, onunla söhbətləşən oğlanlara lağ eləyirdi. Müəllimlərin təzə gələn şagirdə münasibəti onu lap haldan çıxarırdı: “Təzə gəlib, özünü gözə soxur, əslində, heç nə bilmir! Bir az keçsin, görəcəksiniz!” Nihad ürəyindəki kini heç cürə gizlədə bilmirdi...

Zahirən sakit, qaradinməz görünən Muradla həmsöhbət olanlar isə ondakı səmimiliyə, mehribanlığa heyran qalırdılar. Belə anlarda Nihad hikkəsindən özünə yer tapa bilmirdi...

***

Coğrafiya dərsi həmişə maraqlı olardı. İçəri girən kimi müəllim sualları dolu kimi yağdırardı. Bu dəfə də ilk sual müəllimin ağzından çıxar-çıxmaz Nihad sağ əlini qaldırıb diqqəti cəlb eləmək üçün dirsəyi ilə partanı döyəclədi və kəskin hərəkətlə çiyni üstdən qanrılıb arxada əyləşənlərə baxdı. Onun narahat baxışlarında qəfildən qəzəb qığılcımları parladı: Murad da cavab verməyə hazır idi. Bugünkü dərslərin hamısında müəllimlər verdiyi məntiqli cavablara görə ondan çox razı qalmışdılar. İndi də elə oldu. Coğrafiya müəllimi həlim, mehriban bir səslə növbəti çətin sualı da təzə şagirdə verdi. Murad böyüklərə məxsus bir təmkinlə sualın cavabını izah eləyəndə qəzəbdən Nihadın sifəti səyridi, dodağının altında öz-özünə

- Əsərdə təsvir
  olunanlar gerçək
  həyatı xatırladırmı?
- Nihad haqqında ilk
  təəssüratınız necə
  oldu?
- Murad obrazını necə
  təsəvvür etdiniz?
- Sizdə ona rəğbət
  yarandımı? Nə üçün?
- Nihadın Murada
  münasibəti sizdə
  hansı hisslər yaratdı?
- Onların arasında
  münaqişənin
  yaranmasının və
  dərinləşməsinin
  səbəblərini necə izah
  edərsiniz? Əsərdən
  fikrinizi təsdiq edən
  nümunələr göstərin.