“Baranov” soyadının sədrin dodaqlarında yaratdığı təbəssüm axırıncı kəlmələri eşidən andaca yoxa çıxdı.. O, son çarəyə əl atdı:

– Bəlkə, Bakı ilə danışaq, vəziyyəti bir də izah eləyək...

Katib əlini yellədi və söhbətin bitdiyini bildirdi.

***

İclasdan bir həftə keçsə də, sakitlik idi. Hamıda bir ümid yaranmışdı: yəqin ki, “yuxarılar” fikirlərindən vaz keçiblər. Lakin ikinci həftənin ilk günü bütün ümidlər suya düşdü; Mahmudlu stansiyasında dayanan yük qatarından sarı rəngli iki nəhəng buldozer endirildi. Onlardan biri Mahmudlu, digəri isə Əmirvarlı kəndində işə başladı. Yarım saat keçməmiş ətraf kəndlərin əhalisi Arazın sahilinə yığışdı. Buldozer iri ağacları asanlıqla kökündən çıxarır, qabağına salıb yolunun üstündən kənarlaşdırırdı. Şamlar, küknarlar bir-birinin ardınca aşdıqca, üstü barla dolu ağaclar yan-yana döşəndikcə dözə bilməyən qadınlar ağlaşırdılar. Bu, Sabiri çaşdırırdı. Buldozeri idarə edən sürücü bu yerlərin adamına oxşamırdı. Ətrafda baş verənlərə heç gözünün ucuyla da baxmırdı. İri, qollu-budaqlı ağacları buldozerin qabağına qatıb elə həvəslə sürükləyirdi ki, sanki bundan zövq alırdı... Amma o, həvəslə icra etdiyi işi yarımçıq saxlamağa məcbur oldu; böyük bir dəstə buldozerin qarşısını kəsdirib dayandı.

Az sonra rayonun rəhbər işçiləri ard-arda gəlməyə başladılar. Milis rəisi – camaatın ondan heç xoşu gəlmirdi – ağzı köpüklənə-köpüklənə adamların üstünə yeridi:

– Hökumətlə hökumətlik eləyəcəksiz?! – o, sözlərinin təsirsiz qalmasından bərk acıqlanmışdı. Heç kim yerindən tərpənmirdi. Elə bu vaxt Sabirin ömrü boyu yadından çıxara bilməyəcəyi bir hadisə baş verdi; bir bölük soldat göz qırpımındaca kənd camaatını mühasirəyə aldı. Gözlərindən soyuqluq, nifrət yağan soldatların silahı hazır vəziyyətə gətirmələri çoxlarının nəzərindən qaçmadı...

***

Katib Eminov cin atına minmişdi:

– Hamısı Ağakişiyevin hoqqalarıdır! – deyib ikinci katibi sədrin arxasınca göndərmiş, hətta hədələmişdi də. – Ona de ki, nəticəsi çox ağır olar!

Həmin gün sədr evindən çıxmasa da, nələr olacağını əvvəlcədən təxmin edirdi. Bilirdi ki, kəndlilər bu hadisəyə dözməyəcəklər. Milisin, zastava soldatlarının camaata əl qaldıracağını düşünəndə isə evdə otura bilmədi... Qapıda gözləyən Zəkəriyyə sədri görüncə maşını işə saldı.

Araz kənarında böyük izdiham yaranmış, dörd kəndin əhalisi bir araya gəlmişdi. Sədr fikrindən keçirtdi: “Hələ o biri kəndlərin camaatı xəbərsizdir...”