###### bölmə 1

ŞİFAHİ XALQ ƏDƏBİYYATINDAN NÜMUNƏLƏR
ardınca gedir. Üç gündən sonra oğlan da taqətdən düşür, daha hərəkət edə bilmir.
İndi heç bir qüvvə: nə xilas olmaq ümidi, nə həyat eşqi onun dadına çatır, taqətdən düşdüyünü duyan gənc huşsuz bacısını ehtiyatla yerə qoyur. Diz çökür, əllərini göyə qaldırıb yalvarır:

– İlahi, kömək əlini bizdən əsirgəmə!

Ucsuz-bucaqsız səhra çarəsiz gəncin səsini udur… Qəhər onu boğur... Gəncin qara gözlərində iki damla yaş görünür. Damlalar yerə düşür... Birdən-birə yer aralanır, bulaq suyu fəvvarə vurur. Ceyranın həyatı xilas olur. Lakin acı tale qaçqınları rahat buraxmır. Qəddar düşmən bütün bu günləri karvanın izinə düşüb onu bulaq başında haqlayır. Düşmən atlıları bulaqdan axan gur, şəffaf suyu görüb heyrətlənirlər. Su onlar üçün də həyat demək idi. Sayca çox olan amansız düşmənlə döyüş başlanır.

Məğrur Ceyran düşmən atlılarının yaxınlaşdığını görüb gözlərini göyə qaldırır, yanıqlı səslə deyir:

– Uca Tanrı, məni daş elə, qaya elə...

Düşmənlər və karvan adamları gözlərinin qarşısında baş verənlərdən donub qalırlar. Əllərini göyə qaldırmış ağ paltarlı Ceyran bir göz qırpımında daş heykələ çevrilir.

Heyrət və qorxudan təşvişə düşən işğalçılar elə həmin andaca bulaq suyunun quruduğunu da görürlər. Onlar həyəcan içində: “Su, qayıt, su, qayıt!” – deyə qışqırmağa başlayırlar. Düşmənlər özlərini bulağa yetirəndə səhra bulaq suyunu artıq sorub qurtarmışdı...

- Karvanla irəliləyən
  insanlar üçün ən böyük
  təhlükə nə idi?
- Taqətdən düşmüş gənc
  oğlanın keçirdiyi hissləri
  duydunuzmu? Bunu izah
  edə bilərsinizmi?
- Onun haqqında ilkin
  təəssüratınız nə oldu?
- Gənc qız – Ceyran
  ölümdən necə xilas
  oldu?
- Düşmənlər karvanla necə
  rəftar etdilər?

SÖZLƏR
TANIŞ-
DIRMI?

- təəssürat
- münaqişə
- karvan
- tuluq
- zilləmək (gözünü)
- xəzri
- narın (qum)
- taqət
- dadına çatmaq
- tale
- məğrur
- fəryad