###### bölmə 3

YURD SEVGİSİ, QƏHRƏMANLIQ SƏHİFƏLƏRİ

Sevimli müəllimlərinin tövsiyəsi ilə bitirdiyi universitetdə qalıb işləsə də, nə gündüzlər, nə də gecələr rahat ola bilirdi. Doğulub boyabaşa çatdığı dağlar, kürsülü evləri tez-tez yuxularının qonağı olurdu. Su quyusunun yanında öz əli ilə əkdiyi körpə nar ağacının nazik, kövrək yarpaqlarını xəyalında o qədər tumarlayırdı ki... Sonuncu dəfə isə yuxusuna girən kəndləri, atasının uyuduğu qəbiristanlıq ona elə aydın göründü ki, bu, gənc müəllimi yerindən oynatdı. İndi onu nə rahat yataq, nə universitet həyatı, nə də quracağı karyera maraqlandırırdı...

Həmin gecə İlqar səhərin açılmasını səbirsizliklə gözlədi. Dan yeri sökülər-sökülməz yerindən qalxıb əl-üzünü yudu. Üst-başını səliqəyə saldı. Onun bütün hərəkətlərini izləyən Səlminaz xanım təəccübünü gizlətmədi:

– Səhər erkən xeyir ola, oğul? Bu nə təmtəraqdır, iclasınız var?

İlqar gülümsündü, mülayim səslə:

– Ana, vacib görüşə gedirəm, bu gün hərbi komissarlığa dəyməliyəm, – deyəndə ananın ürəyi qopdu:

– Oğul, müharibə başlayır?

– Yox, amma əvvəl-axır başlamalıdır da... Hərbçi olmağa qərar verdim, ana.

– Bəs işin, gələcək karyeran?

– Torpağı tapdaqda olan alimin nə işi, nə də karyerası olar.

Səlminaz məhəbbət yağan gözlərini oğlunun üzündən ayıra bilmədi, dərindən köks ötürüb:

– Tanrım nəzərlərini üstündən əskik eləməsin, bala, – dedi.

Çox keçmədi ki, leytenant rütbəli İlqar Əhmədli N saylı hərbi hissəyə göndərildi. O elə ilk gündən taqım komandiri kimi xidmətə başladı...

***

Dözülməz istilər cəbhənin Füzuli bölgəsindən keçən ön xəttində xidmət edən əsgərlərin işini xeyli çətinləşdirmişdi. Nə qədər gənc, güclü olsalar da, günlərlə davam edən şiddətli istilər bəzən onları da təntidir, haldan-hala salırdı. Günorta saatlarında yanar kürə kimi dolanbac səngərlərin üzərindən asılaraq od ələyən günəş sanki bu sayseçmə oğulların iradəsini sınağa çəkirdi...

Taqım komandiri İlqar Əhmədli səngərdən kənara çıxmır, əsgərləri ilə bərabər keşik çəkirdi. Səngər boyu gözlərini qarşı tərəfə zilləyən əsgərlərin dözülməz istidən şikayətlənməməsi, bir sərin daldanacaq arzulamaması bəzən onu kövrəltsə də, sinəsi qürurla qabarırdı...

O, baxışlarını səngər boyu düzülən əsgərlərindən ayırıb durbinlə qarşı tərəfi müşahidə elədi: adətən, güclü istilər zamanı başını qoruyan düşmən tərəfdə açıq-aşkar canlanma duyulurdu.

- İlqar haqqında ilk
  təəssüratınız nə oldu?
- Onu narahat edən nə
  idi? Yuxularında daha
  çox nə görürdü?
- İlqarın qəti qərara
  gəlməsinə səbəb nə
  oldu?
- Ön xətdə xidmət edən
  əsgərlər nədən əziyyət
  çəkirdilər?
- Taqım komandiri İlqar
  Əhmədlinin
  tabeliyində olan
  əsgərlərə münasibəti
  necə idi?
- Düşmənin növbəti
  hücumunun qarşısı
  necə alındı?
- İlqar qərargah rəisinə
  nə barədə danışdı:
  İşğaldan az əvvəl
  onların kəndlərində
  vəziyyət necə
  olmuşdu? Uşaqları,
  böyükləri qorxuya
  salan nə idi? Kəndin
  müdafiəçiləri kimlər
  idi?