###### bölmə 4

MƏNƏVİ DƏYƏRLƏR, YAŞAYAN HİKMƏTLƏR

Anası dedi:

– Elə ölməli idi! Məgər oturub-durub danışdıqları yadından çıxıb?!

– Onda məni də öldürün. Çünki mən də onun dediklərini deyirəm, – deyə Balaca Balıq gileyləndi.

Axır ki, nə başınızı ağrıdım, səs-küyün sədası başqa balıqları da oraya çəkib gətirdi. Balaca Balığın sözləri hamısını əsəbiləşdirmişdi. Qoca balıqlar bir-bir söhbətə qarışıb Balaca Balığa acıqlandılar.

Balıqlar yerbəyerdən çığırdılar:

– Başqa dünya yoxdur! Dünya elə gördüyün bu dünyadan ibarətdir. Qayıt!

- Yeni məkana –
  gölməçəyə çatan
  Balaca Balıq hansı
  hisslər keçirir?
- Balaca Balıqla tanış
  olan çömçəquyruqları
  heyrətləndirən nə
  olur? Onların
  düşüncəsi və həyatı
  balıqlarınkından
  fərqlənirmi?

Ana Balıq doluxsunaraq dilləndi:

– Mənə rəhmin gəlsin, bala! Getmə! Getmə!

Balaca Balıq onların dediklərinə etina etmədən uzaqlaşdı. O, dostlarından ayrılarkən dedi:

– Görüşənə qədər, dostlar! Məni unutmayın!

Dostları:

– Heç unudarıqmı? Sən bizi qəflət yuxusundan oyatdın. Bizə elə şeylər öyrətdin ki, heç yuxumuza da girməzdi. Görüşənə qədər, ağıllı və cəsur dost!

Balaca Balıq aşağı sürüşüb suyu arxa nisbətən çox olan gölməçəyə düşdü. Əvvəlcə özünü itirdi. Sonra üzməyə və gölməçədə dolanmağa başladı. Balaca Balıq bu vaxtadək bu qədər suyun bir yerə yığıldığını görməmişdi. Suda minlərlə çömçəquyruq gəzişirdi. Balaca Balığı görən kimi onu məsxərəyə qoydular:

– Bir bunun təhər-tövrünə bax! Sən nə məxluqsan?!

Balaca Balıq ani olaraq fikirləşib:

– Xahiş edirəm, təhqir etməyin, – dedi, – mənim adım Balaca Qara Balıqdır. Siz də adınızı deyin, tanış olaq!

– Biz bir-birimizi “çömçəquyruq” deyə çağırırıq.

Balaca Balıq soruşdu:

– Siz ki gölməçədən qırağa çıxa bilmirsiniz, dünyanı gəzib dolanmaqdan necə dəm vura bilərsiniz?!

Çömçəquyruqlar təəccübləndilər:

– Məgər gölməçədən başqa da özgə dünya var?