Aşşur döyüşçüləri |  | İşğal olunan ərazilərin əhalisi ilə olduqca amansız rəftar edilirdi. Müqavimət göstərən ərazinin əhalisi ən vəhşi üsullarla məhv edilir, şəhərlər yerlə-yeksan olunur, ölkənin sərvəti tamamilə qarət edilirdi. Bu siyasət tabe edilən xalqlarda Aşşura qarşı nifrət hissini artırırdı. Aşşur hökmdarları Urmiya gölü hövzəsinə də tez-tez basqınlar edirdilər. Manna dövlətinin güclənməsi Aşşur hökmdarlarının siyasətində dəyişiklik yaratdı. Onlar Urmiya gölü ətrafındakı Manna ilə müttəfiqlik əlaqələri qurdular. Urartu dövlətinə qarşı birgə mübarizə aparmağa üstünlük verdilər. E.ə. VII yüzilliyin əvvəllərində Qara dəniz ətrafından türk-iskit (Aşşur mənbələrində İşquz) tayfalarının yürüşlərinin başlamasından sonra vəziyyət dəyişdi. İskitlər köçəri həyat keçirdiklərindən onlarda atçılıq inkişaf etmişdi. İskit döyüşçüləri at belində düşmənə ox yağdırır, sürətli manevrlərlə rəqiblərini çətin vəziyyətə salırdılar. İlk döyüşlərdə Aşşur ordusu iskitlərin süvari alaylarının qarşısında davam gətirməyib geri çəkildi. Aşşurun məğlubolma xəbəri işğal altında olan xalqları ümidləndirdi. Eyni vaxtda bir neçə ərazidə üsyanlar başladı. Manna dövləti tam müstəqil olmaq üçün iskitlərlə yaxınlaşdı. Nəticədə bəzi ərazilər Aşşurun tabeliyindən azad oldu. Hökmdar Aşşurbanipalın sayəsində Aşşur bir müddət dövlətçiliyini qoruya bilsə də, onun qüdrəti sarsılmışdı. E.ə. VII yüzilliyin sonlarında Midiya və Babil dövləti birləşərək Aşşur üzərinə həlledici hücuma başladı.