Sözlük

Aqqlütinin – insanın qan plazmasında mövcud olan xüsusi zülaldır.
Aqqlütinogen – eritrositlərin membranında yerləşən, zülal və ya karbohidrat təbiətli, qan qruplarını təyin edən əsas struktur komponentdir. |
Bioprotez – bioloji və texnoloji prinsiplərlə hazırlanmış, insanın bədənindəki funksiyaları bərpa etməyə və ya əvəz etməyə xidmət edən, canlı toxumalarla asanlıqla inteqrasiya oluna bilən protezlərdir. Diffuziya – qazlarda və mayelərdə atom və molekulların xaotik hərəkəti zamanı onların digər maddənin atom və molekullarına qarışması hadisəsidir. Elektrokardioqraf – insanın, yaxud heyvanın işləyən ürəyinin biocərəyanlarını hərəkət edən kağız lent və ya fotoqrafik plyonka üzərində qrafik qeyd edən cihazdır. Faqositoz – birhüceyrəli orqanizmlər, yaxud çoxhüceyrəli heyvan orqanizmlərinin xüsusi hüceyrələri tərəfindən mikroskopik yad canlı obyektlərin (bakteriyalar, hüceyrə fraqmentləri) və bərk üzvi hissəciklərin fəal tutulması və udulmasıdır. Ferment – bütün canlı orqanizmlərin hüceyrələrində gedən kimyəvi reaksiyaları seçici kataliz edən zülal təbiətli bioloji katalizatordur. Reaksiyanın gedişində sərf olunmur və dəyişməz qalır, çox kiçik qatılıqlarda təsir göstərir. Fibrinogen – qan plazmasında olan və qanın laxtalanması prosesində mühüm rol oynayan zülaldır, trombinin təsiri ilə fibrinə çevrilir. Hormon – orqanizmdə maddələr mübadiləsinə və fizioloji funksiyalara tənzimləyici təsir göstərən üzvi təbiətli fəal bioloji maddədir.
Kateter – bədənin daxili boşluqlarına, damarlara, orqanlara müayinə və müalicə məqsədilə daxil olmaq üçün istifadə edilən tibbi alətdir. |
|  | Konsentrasiya – müəyyən bir sahədə və ya həcmdə komponentin miqdarı, qatılıq və ya sıxlıq dərəcəsidir. Qradiyent – üfüqi və ya şaquli istiqamətdə müəyyən məsafə vahidində temperatur, təzyiq və ya konsentrasiya kimi fiziki kəmiyyətin dəyərinin dəyişməsidir. Limfa – limfa sistemi ilə dövr edən, kimyəvi tərkibinə görə qan plazmasına yaxın olan şəffaf və rəngsiz mayedir. Osmos – həlledicinin (məsələn, su) yarımkeçirici membrandan (canlı hüceyrə kimi) daha yüksək məhlul konsentrasiyası olan məhlula keçməsidir. Pinositoz – maye və həll olunmuş maddələrin hüceyrə membranının daxilə çökməsi ilə sitoplazmaya daxil olması prosesidir. Plazmoliz – osmos təzyiqi nəticəsində suyunu itirmiş, sıxılmış və yığışmış sitoplazmanın canlı hüceyrənin qılafından aralanaraq uzaqlaşmasıdır. Plevra – döş qəfəsini içəridən, ağciyərlərin isə səthini örtən pərdədir. Səkkizayaq – başayaqlı molyusklara aid canlıdır.