1.1. Təbii böyümə xarakterinə görə meyvə-giləmeyvə bitkilərinin qruplaşdırılması Meyvə-giləmeyvə bitkiləri müxtəlif əlamət və xüsusiyyətlərinə, torpaq-iqlim şəraitinə və becərilməsinə görə bir-birindən kəskin fərqlənir. Onların öyrənilməsini asanlaşdırmaq məqsədilə bitkilər müxtəlif fəsilələrə, cinslərə daxil edilmiş, hər cinsin bir-birindən kəskin fərqlənən növləri ayrılmışdır. Botaniki və bioloji cəhətdən bir-birinə oxşar meyvə-giləmeyvə bitki cinsləri bir qrupa daxil edilmişdir. Burada bir qrup üçün nəzərdə tutulan becərmə əməliyyatı qrup daxilində olan meyvə bitkilərinin hamısına aid olur. Həyat formalarına görə meyvə-giləmeyvə bitkiləri aşağıdakı qruplara ayrılır: 1. Ağac bitkisi; 2. Kol bitkiləri; 3. Kol tipli ağac bitkisi; 4. Yarımkol bitkiləri; 5. Ot tipli meyvə bitkisi; 6. Sarmaşan meyvə bitkisi. 1.1.1. Ağac bitkisi Bir ədəd odunlaşmış gövdəyə malik, uzun ömürlü, uca boylu bitkiyə ağac bitkisi deyilir. Ağac bitkisi özlüyündə 3 qrupa bölünür: Uca boylu - qoz (Şəkil 1.5), şabalıd, pekan (amerika qozu, hiqori); Orta boylu - gilas, alma (Şəkil 1.6), armud, ərik, gavalı, alça, xirnik, innab, badam, portağal, limon, iydə, zeytun; Gödək boylu - şaftalı, narıngi, yapon əzgili (Şəkil 1.7), albalının bəzi sortları aid edilməklə üç yarımqrupa bölünür. 1.1.2. Kol bitkisi Torpağın altından çıxaraq bir neçə ədəd odunlaşmış və hər biri ayrıca kökə malik gövdələrdən ibarət gödək boylu ağac bitkilərinə, nisbətən qısa ömürlü meyvə bitkilərinə kol bitkisi deyilir. | Şəkil 1.5. Çoxillik qoz ağacı bitkisi Şəkil 1.6. Orta boylu alma ağacı Şəkil 1.7. Yapon əzgili ağacı (Muşmula)