Bəzi alaqların toxumları hətta heyvanların mədəsinə keçəndə də öz cücərmə qabiliyyətini saxlayır. Alaq otları çox illər ərzində öz toxum və meyvələrini görünüş və ölçüsünə görə mədəni bitkilərin toxumlarına uyğunlaşdırmışdır (oxşatmışdır). Bu isə toxum təmizlənən zaman bir sıra çətinliklər yaradır. Məsələn, çovdar və çovdar tonqalotu toxumları, vələmir və haçaquyruğun toxumları, darı və qıllıca toxumları, ağ turp və cır xardalın toxumları bir-birinə çox yaxındır. Bundan başqa, bəzi mədəni bitkilərin cücərtilərini də alaq cücərtilərindən seçmək çox çətindir. Yalnız alaqlarla onların bioloji xüsusiyyətlərini bildikdən sonra mübarizə aparmaqla onları tam məhv etmək olar.

3.4. Alaqların təsnifatı Alaq otları bioloji və ekoloji xüsusiyyətlərinə, həyat formalarına və qabiliyyətinə, inkişaf müddətlərinə, çoxalma şəraitlərinə və üsullarına görə bir neçə qrupa bölünür: 3.4.1. Birillik (qısaömürlü) tezyetişən yazlıq alaqlar Bu qrupa daxil olan alaqlar qısaömürlü olub toxumları ilə çoxalır. Novruzçiçəyi, cincilim (Şəkil 3.16, Şəkil 3.17), kənaf, haçaquyruq, sarmaşan qırxbuğum, cır turpca kimi alaqlar bu qrupa daxildir. Bu alaqların vegetasiya dövrü az olur. Məsələn, cincilimin vegetasiya müddəti 45-50 gün olmasına baxmayaraq, yaz-yay aylarında çiçəkləyib çoxlu toxum əmələ gətirməklə bir neçə nəsil verir. Bu alaq otları taxıl sahələrində fevral-may aylarında bitir. Onlar mədəni bitkilərdən tez yetişərək toxumlarını tökür və əkin sahələrini zibilləyir. 3.4.2. Gecyetişən yazlıq alaqlar Bu alaqların növləri böyük bir qrupu əhatə edir. Onlar toxumları ilə çoxalır. Belə ki, yazda torpaq qızdıqdan sonra alaqların toxumları mədəni bitkilərin toxumları ilə eyni vaxtda cücərir və taxıl yığımından sonra yetişib toxum verir. Bu qrupa pencər, unluca, şoranca, yovşanyarpaq ambroziya, tikanlı quşüzümü, quş darısı, qıllıcanın bəzi növləri, ağtəpəni və s. aid etmək olar. | Şəkil 3.16. Novruzçiçəyi bitkisi Şəkil 3.17. Cincilim bitkisi