4.3.2. Meyvə bitkilərinin böyüməsi

Meyvə bitkiləri müxtəlif təbii böyümə xarakterinə malik olduqlarından onları aşağıdakı qruplara ayırırlar:

Ağac bitkisi - yerüstü hissəsi bir ədəd odunlaşmış gövdəyə malik, ştamp hissəsində budaq olmayan uzun ömürlü bitkilərə deyilir. Alma, qoz, şabalıd, gilas, ərik və s. meyvə bitkiləri bu qrupa aiddir (Şəkil 4.10).

Kol tipli ağac bitkisi - yerüstü hissəsi bir neçə ədəd odunlaşmış gövdəyə malik bitkilərdir. Fındıq, nar, zoğal, feyxoa, limon, incir və s. bitkilər bu qrupa aiddir (Şəkil 4.11).

Kol bitkiləri - bir neçə ədəd odunlaşmış gövdəsi birbaşa torpaq altından çıxan gödək boylu bitkilərdir. Hər bir gövdə sərbəst kökə malik olduğundan, onları koldan ayırıb, sərbəst bitki kimi istifadə etmək olur. Qarağat, fırəng üzümü, həmçinin alma və albalının kol tipli formaları bu qrupa aiddir (Şəkil 4.12).

Yarımkol bitkiləri - torpaq altından çıxan bir neçə ədəd yarıodunlaşmış gövdəyə malik gödək boylu bitkilərdir. Kol bitkisindən fərqli olaraq gövdənin sonu uzun müddət boy atdığından odunlaşmır və ot tipli qalır. Moruq, böyürtkən bu qrupun nümayəndələridir (Şəkil 4.13).

Ot tipli bitkilər - yerüstü hissə odunlaşmır, ot tipli qalır. Çiyələk, ananas, banan bu qəbildəndir.

Sarmaşan (lian) bitkilər - sərbəst böyümək imkanına malik olmadığından, bığcıq və ya gövdəsi ilə müxtəlif dayaqlara sarmaşaraq böyüyür. Bu qrupa üzüm və kivi aid edilir.

4.3.3. Tərəvəz bitkilərinin qruplaşdırılması

Dünya miqyasında 1200 növdən artıq tərəvəz bitkisi var. Mövcud tərəvəz bitkilərinin təxminən yarısı dünyanın müxtəlif ölkələrində becərilib, istifadə edilir. Azərbaycanda 40 mədəni, 100-dən artıq yabanı tərəvəz növü var.

Şəkil 4.10. Ağac bitki qrupundan olan alma ağacı

Şəkil 4.11. Kol tipli ağac bitkisi qrupundan fındıq ağacı

Şəkil 4.12. Kol bitki qrupundan qara qarağat ağacı