Torpağın bu baxımdan əsas göstəricilərindən biri su və havakeçirmə qabiliyyətidir. Kifayət qədər su və havakeçirmə qabiliyyətinə malik torpaqlar meyvə bitkiləri üçün əlverişlidir. Boz, tünd-boz podzollaşmış, qələviləşmiş və orta səviyyədə humuslu, podzollaşmış qara torpaqlar, gillicəli qonur, yüngül və orta gillicəli şabalıdı torpaqlar əksər meyvə bitkiləri üçün ən yaxşı torpaqlar sayılır (Şəkil 4.3).

Qrunt sularının səviyyəsi arabir 1-1,5 m-ə qədər çatan, çəmən qaratorpaq tipli torpaqlar da bağ üçün yararlıdır. Bitki örtüyü. Bağ üçün sahə seçərkən onun nə dərəcədə yararlı olduğunu orada təbii halda bitən bitkilərlə müəyyənləşdirmək mümkündür. Sahədə cır və mədəni bitkilərin, həmçinin palıd, ağcaqayın, göyrüş, fıstıq və dənli-paxlalı bitkilərin nümayəndələri varsa, bu sahə meyvə bitkiləri üçün ən yararlı sahə hesab edilir. Ceyranotu (şiyav), yovşan, dovşan-topalı, bulaqotu, qayaotu, dovşan kələmi, çətir-yarpaq, daşdayan, məryəm noxudu, pişikquyruğu, nazik gövdə, dəvə tikanı tipli otlar və həmçinin xovlu palıd, dağdağan, ardıc, sarağan, qaratikan, murdarça tipli kserofit ağac və kollar sahənin quraqlığını göstərir (Şəkil 4.4). Sahədə duzlaq çoqanı, çayırçiçəyi, kərmək (dəvəqulağı), qaraşoran, sarıbaş, çərən, xöstək varsa şoranlığa dəlalət edir (Şəkil 4.5). Bunlara uyğun olaraq sahədə müvafiq tədbirlər görülür. 4.4. Təsərrüfat-təskilatı şərait Yaşayış yerlərinin və nəqliyyat yollarının mövcudluğu. Bağ üçün sahə seçərkən yaşayış yerlərinin yaxınlığı və yolların mövcudluğu ciddi amil kimi nəzərə alınır. Şosse və dəmir yollarının mövcudluğu meyvə məhsulunun tez bir zamanda itkisiz realizə edilməsi üçün başlıca göstəricidir. Məhsulun başqa yerə göndərilməsi ləngiyə biləcəyi şəraitdə, təsərrüfatlarda iri meyvə saxlayıcılarının və ilkin emal müəssisələrinin də planlaşdırılması tələb olunur. | Şəkil 4.3. Bağ üçün yararlı torpaqlar Şəkil 4.4. Quraqlıq torpaqlıq Şəkil 4.5. Şoran torpaqlar