ucunun quruması isə qrunt sularının torpaq səthinə yaxın olmaqla kök sisteminin səviyyəsinə çataraq onun havasız qaldığını göstərir. Qeyd olunan hal meyvə bitki cinslərinin düzgün bölüşdürülməsini və ərazidə tətbiq olunacaq meliorativ əməliyyatın labüdlüyünü əvvəlcədən göstərir.

Ərazinin küləklərdən təbii mühafizəliliyi. Güclü əsən külək vegetasiya dövründə torpaqdan və bitkidən rütubətin buxarlanmasını sürətləndirir, fizioloji proseslərin normallığını pozur, calağın vurulması əməiyyatının icrasına maneçilik törədir, calağın tutması faizini azaldır, cavan zoğları qurudur, tingi əyərək eybəcərləşdirir, zərərvericilərə, xəstəliklərə qarşı tətbiq olunan çiləmə və tozlama əməliyyatının səmərəliliyini aşağı salır, səpilmiş toxumdan əmələ gəlmiş cavan cücərtiləri qurudaraq məhv edir, qışda qarı sovuraraq torpaqda rütubət ehtiyatını azaldır, bitkinin şaxtaya davamlılığını zəiflədir, klon calaqaltılarda kök sisteminin yerindən oynatmaqla onun normal böyüməsinə maneçilik yaradır.

Bunları nəzərə alaraq tingliyin təşkili üçün seçilən ərazi dağlarla, meşələrlə əhatə olunmaqla hakim küləklərdən təbii halda mühafizə olunmalıdır.

Ərazinin su güzgülərinə yaxınlığı. Dəniz, göl, çay, gölməçə su güzgüsü yaradır. Meyvə tingliyinin yaradılması üçün seçilən ərazinin su güzgülərinə yaxınlığı becəriləcək bitkilərin normal böyüməsi və inkişafı üçün əlverişli şərait yaradır. Su gündüz tədricən qızır, gecələr isə tədricən soyuyur. Bu hal ərazidə havanın temperaturunun kəskin dəyişməsinə imkan vermir ki, bu da meyvə bitkilərində fizioloji proseslərin normallığına şərait yaradır, su güzgülərindən su buxarlanaraq havanın nisbi nəmliyini yüksəldir. Burada il ərzində havanın nisbi nəmliyinin kəskin dəyişməsinə imkan olmur ki, bu da fotosintez, maddələr mübadiləsi, transpirasiya və digər fizioloji, biokimyəvi proseslərin fəallığını yüksəldir.

Ərazinin relyefi. Calaqaltı və ting yetişdirilən sahələrdə bir sıra mühüm, çox mürəkkəb, böyük zəhmət tələb edən əməliyyatlar ardıcıl tətbiq edilir. Seçilmiş ərazinin relyefi bu məqsədə müvafiq olmalıdır. Çökək, dərəli-təpəli ərazidə süni suvarmanın, torpağın becərilməsinin mexanikləşdirilməsi prosesinin tətbiqi mümkün olmadığından belə sahələr tingliyin yaradılması üçün yararsızdır. Tinglik üçün seçilən ərazinin relyefi düz, 2-5° mailliyində olmalıdır.

Ərazinin hündür yerləri su eroziyasına, quru küləyin təsirinə məruz qaldığından calaqaltı və ting yetişdirmək üçün əlverişsizdir. Çökək yerlərdə rütubət həddindən artıq yığıldığından və havanın cərəyanına imkan olmadığından göbələk xəstəlikləri artır, qrunt sularının səviyyəsi qalxır, soyuq hava toplanaraq şaxta əmələ gətirir. Odur ki, çökək yer tingliyin təşkili üçün yararsızdır. İsti rayonlarda cənub və şərq cəhət quru olduğundan bitki bir tərəfdən rütubətlə təmin olunmur, digər tərəfdən tingdə gün yanığı əmələ gəldiyindən bu cəhətlər calaqaltının və tingin yetişdirilməsi üçün tövsiyə edilmir.

Ərazinin torpağı - torpaq qruntu. Torpaq, yüksək keyfiyyətli calaqaltı və ting yetişdirməkdə böyük rol oynayan əsas amildir. Torpaq rütubəti özündə normal saxlayan, hava rejimi ilə su rejimi arasında düzgün əlaqə yaradan, kök sisteminin inkişafını təmin edən, yumşaq, qidalı maddələrlə zəngin, strukturlu, münbit, qaysaq bağlamayan, asan becərilən olmalıdır. Tingliyin təşkili üçün orta gilli, yüngül gilli, qumsal, çimli podzollu, meşə-bozqır,