Mineral gübrələr toxum səpilməzdən, calaqaltılar əkilməzdən qabaq, habelə rotasiya tarlalarında becəriləcək tərəvəz dənli bitkilərin altına verilir. Ot bitkiləri becərilən tarlalara mineral gübrələri yemləmə gübrəsi şəklində verirlər. Çəyirdəkli meyvə bitkilərinin toxmacarları sürətlə böyüyür və çəyirdək səpildiyi ildə də toxmacarlar yoğunlaşaraq göz calağının vurulmasına yararlı olur. Odur ki, bir qayda olaraq bu bitkilərin toxmacarlarına yemləmə gübrəsi verilmir.

İntensiv qələmlik ana bağda becərilən bitkilərdə məhsul olmur. Bu bitkilərdən çoxlu miqdarda qələm tədarük etmək məqsədilə vegetasiya dövründə hər hektara təsiredici maddə hesabı ilə 90, hətta 120 kq azotun iki dəfədə verilməsi tətbiq olunur.

Tinglikdə suvarmanin tətbiqi. Sahə vahidindən yüksək keyfiyyətli və çoxlu miqdarda calaqaltı və ting yetişdirmək işində süni suvarma həlledici rol oynayır. Tinglikdə geniş tətbiq edilən üsul şırımla suvarmadır. Burada su cərgənin hər iki tərəfindən axaraq infiltirasiya tərzində sızaraq bitkiləri cərgəuzununa eyni bərabərdə rütubətlə təmin edir. Şırımın uzunluğu 200 m-dək,dərinliyi 18-20 sm, şırımarası 70 sm, eni 50-60 sm verilir. Cərgəarası yaxın olan sahədə bir, enli olan sahədə isə iki-üç şırım olur. Su torpağın 50-60 sm-dən artıq dərinliyinə hopmalıdır. Torpağın tam su tutumu 75 %-dən aşağı düşməməlidir. Vegetasiya dövründə hər dəfə sahəni suvardıqda hektara suvarma norması 300-800 m3 təşkil edir. Vegetasiya dövründə isə torpaq-iqlim şəraitindən asılı olaraq sahəni 2-12 dəfə suvarırlar. Belə ki, orta qurşaqda quraqlıq illərdə sahəni ildə iki dəfə, illik atmosfer çöküntüləri nisbətən çox, mülayim iqlimə malik Quba, Zaqatala rayonlarında 4-5 dəfə, Şəki, Ağdam, Trtər, Beyləqan rayonlarında isə 12 dəfə suvarırlar. Beləliklə ər hektara vegetasiya dövründə suvarmanın miqdarından asılı olaraq veriləcək suyun cəmi 600-800 m3 və daha artıq olur. Qışda sahəyə bir dəfədə hektara 800-1000-1200 m3 su verilməsi yazda suvarmanın sayını bir-iki dəfə azaldır.

Səpin şöbəsində, klon calaqaltılar sahəsində, calaqlıq şöbəsinin tarlalarında, toxumluq və qələmlik ana bağlarda becərilən bitkilər bioloji xüsusiyyətləri ilə bir-birindən kəskin surətdə fərqlənir. Eyni cinsə, növə malik müxtəlif yaşda və müxtəlif calaqaltılara calanmış bitkilərin suya tələbatı müxtəlif olur. Bu halı nəzərə alaraq suvarmanın vaxtını, miqdarını, su normasını, suvarmanın qaydasını fərqlədirmək, bitkinin normal böyüməsi və inkişafı üçün onu rütubətlə tələb olunan vaxtda təmin etmək lazımdır. Səpilmiş toxumlar üçün normal şərait yaratmaq məqsədilə payızda toxum səpilməzdən 10-15 gün əvvəl sahənin hər hektarını 400-500 m3 su norması ilə suvarırlar. Su torpağın dərin qatlarına hopur, torpaq yumşalır, səpilmiş toxumların yazda cücərmələri üçün normal şərait yaranır. Yazda səpilmiş toxumlar üçün sahəyə payızda üzvi-mineral gübrə verilir, şumlanır, suvarılır, torpaqda su ehtiyatı yaradılır.

Toxmacarlar cavan olduğundan onların kök sistemi torpaq səthinə yaxında yerləşir. Onları rütubətlə təmin etmək məqsədilə sahəni vegetasiya dövründə az su norması ilə tez-tez suvarmaq lazımdır.