Əmələ gəlmiş lipoidlər protoplazmanın üzərini örtərək, hüceyrələri donmaqdan mühafizə edir.

Ümumiyyətlə meyvə bitkiləri əlverişsiz temperatur amilinə münasibətinə görə 3 qrupa ayrılır:

Zoğal - torpaqda müsbət temperatura +2+3 °C olduqda şirə hərəkəti başlayır və tumurcuqlar oyanır. Fevralın axırı martın əvvəlində çiçəkləməyə başlayır. Müsbət +5+10 °C temperaturda tumurcuqlar tam açılır və çiçəkləyir. +10+20 °C tozlanma mayalanma normal gedir. -35-40 °C şaxtaya dözür.

Şəkil 1.23. Şaftalı
Şəkil 1.24. Çaytikanı qışda

Ərik, Şaftalı, Alça, Gavalı, Göyəm - torpaqda müsbət temperatura yüksək tələb göstərən bitkilər qrupuna aiddirlər. Yazda temperatur 5-6 oC catdıqda bu bitkilər artıq oyanır və şirə hərəkəti başlayır. Çiçəkləmə havanın temperaturundan, sortun bioloji xüsusiyyətindən asılı olaraq adətən mart ayının əvvəllərində etibarən başlayır. Çiçəkləmə zamanı mayalanmanın və meyvə bağlamanın normal getməsi üçün havanın temperaturu +10....+20 oC olmalıdır. Bu bitkilər -25...-35 oC bəzi sortlar - 55 oC -dək dözür (Şəkil 1.23).

Gilas, albalı - bu bitkilər yazda torpaqda müsbət temperatur 5-6 oC olduqda tumurcuqların oyanması, havanın müsbət temperaturu 10-15 oC olduqda isə çiçəkləyirlər. Həddindən artıq isti olduqda çiçəklər və meyvəciklər vaxtından əvvəl tökülür. Nisbətən sərin bölgələrdə bol və keyfiyyətli məhsul verirlər. Bu bitkilər -30...-35 oC şaxtaya davam gətirə bilirlər.