Klon calaqaltılar rütubətə çox tələbkardır. Sahəni vegetasiya dövründə hektara hər suvarmada 500-700 m3 su verərək rayonun təbii şəraitindən asılı olaraq 5-10 dəfə suvarırlar. Sahənin Şimal bölgəsi şəraitində 5 dəfə, aran şəraitində 8-12 dəfə suvarırlar.

2.2. Vegetativ çoxaltma

Meyvə bitkilərini onların bioloji xüsusiyyətlərindən asılı olaraq bu və ya digər vegetativ hissələrlə - pöhrə, kolların bölünməsi, basma, çilik və calaqla çoxaldırlar. Vegetativ çoxaltmaya monogen çoxaltma da deyilir (Şəkil 2.7). Mərhələ etibarilə yetkin orqanizmdən törədiyindən əsas xüsusiyyətləri aşağıdakılardır.

• Ana bitkinin irsi əlamətlərini qoruyub saxlayır, məhsula tez düşür;
• İqlimin dəyişən təsirinə uyğunlaşa bilmir, toxmacara nisbətən ömrü gödək olur;
• Mutasiya nəticəsində
• Yaranmış yeni xassə və əlamətləri özündə möhkəmləndirir;
• Calaqüstü ilə əksərən normal anatomik və fizioloji uyğunluğa malik olur.
Şəkil 2.7. Vegetativ çoxlatma

Lakin heç də meyvə bitkilərinin hamısında vegetativ çoxaltmanın bütün üsulları müsbət nəticə vermir. Müəyyən olunmuşdur ki, buna əksər bitkilərdə rast olunan daşlaşmış (sklerenxim) hüceyrələr mane olur.

Çəyirdəkli meyvə bitkiləri əsasən vegetativ üsullarla - calaqlarla (qələm və göz) və çiliklərlə çoxaldılır. Çiliklərlə çoxaltmada kök əmələgətirmə çətin olduğu üçün xüsusi kökləndirici fizioloji fəal maddələrdən istifadə olunur. Çiliklərlə çoxaltmanın aşağıdakı növləri mövcuddur.

•Bitkinin odunlaşmış çiliklə çoxaldılması;
•Bitkinin yaşıl çiliklə çoxaldılması;
•Bitkinin yarpaq çilikləri ilə çoxaldılması;
•Bitkinin kök çilikləri ilə çoxaldılması.

Çəyirdəkli meyvə bitkilərinin odunlaşmış çiliklə çoxaldılması nəzəri və xüsusilə təsərrüfat cəhətindən çox əhəmiyyətlidir. Alçanın bir neçə sortlarından oktyabr-noyabr ayının ortalarında çilik tədarük edib, onların bazal tərəfini beş saniyə 1500-2000 milliqram litr 30 %-li etil spirtli indolil yağ turşusunda saxlamaqla, həmin ayda çilikləri açıq sahəyə əkilmişdir. Çiliklərin kök əmələ gətirməsi 30-50 % olmuşdur.