Termoterapiya üsulu. Çoxaldılması tövsiyə edilən xəstə bitkidən göz kəsib, toxmacara calayırlar. Yetişdirilmiş birillik tingləri dibçəklərə əkdikdən sonra hər belə bitkidə kök boğazından yuxarıda 3-4 ədəd tumurcuq saxlayaraq, bitkinin yuxarı hissəsini kəsib atırlar. 3-4 tumurcuqdan əmələ gəlmiş zoğlar 5-6sm uzunluğunda olduqda dibçəkləri +25 °C temperaturu olan kameralara köçürürlər. Kamerada havanın temperaturunu hər 2-3 gündən bir tədricən +2 °C yüksəltməklə onu +38 °C sabit temperatura çatdırırlar. Torpaqda temperatur +25 °C-dən aşağı olmamalıdır. Belə sabit temperaturda sutka ərzində 14 saat 5 min LK işıqda, havanın nisbi nəmliyi 60-70 % olan şəraitdə gavalı bitkisini 10 həftə, albalı bitkisini 11 həftə ərzində becərirlər. Burada yüksək temperatur virus mənşəli xəstəliklərin inkişafına imkan vermir. Odur ki, bitkidə əmələ gəlmiş zoğlar virusdan azad olur. Belə zoğların ucu yarıodunlaşmış vəziyyətdə olduqda ondan 2-3 sm uzunluğunda qələm kəsib, onu dibçəklərdə becərilən virusa davamlı toxmacara və klon calaqaltılara calayırlar, yaxud da qələmin kök əmələ gətirməsi üçün onu quma əkirlər.

Geniş tətbiq edilən üsul calaqdır. Calaq vurulmuş yeri leykoplastla və ya parafinlə örtürlər. Calağın tutma faizini yüksəltmək üçün havanın nisbi nəmliyini yüksəldirlər, calanmış bitkiləri polietilen pərdə ilə örtürlər, havanın cərəyanı üçün pərdəni vaxtaşırı bir neçə dəqiqəliyə götürürlər. Bu qayda ilə dibçəklərdə yetişdirilmiş sağlam bitkiləri istixanada +25 °C istilikdə və 80 % nisbi nəmlik şəraitində becərirlər. Belə bitkilərin tam sağlam olmalarını müəyyən etmək üçün onlardan göz götürüb, sağlam indikator bitkilərə calayırlar. İndikator bitkilərdə xəstəlik baş verməzsə bu hal sınaqdan keçirilmiş bitkilərin tam sağlam olmalarını göstərir.

Şəkil 3.7. Indikator bitkilər lobya, tütün və xiyar