Cənubun quru iqlim şəraitində, xüsusən suvarma mümkün olmayan yerlərdə bağ salmaq üçün yamacların cəhətlərinin böyük əhəmiyyəti vardır.

İstiyə tələbkar və quraqlığa davamlı cinslərin cənub, şərq yamaclarda, rütubətə tələbkar, soyuğa davamlı cinslərin isə şimal-qərb yamaclarda yerləşdirilməsi tövsiyə edilir.

Şəkil 4.2. Müxtəlif relyef formaları

Kifayət qədər isti və rütubətli rayonlarda bütün cəhətlər üzrə yamaclar (müəyyən hündürlüyə qədər) əlverişli sayıla bilər. Dağətəyi rayonlarda 400-500 m hündürlüyə qədər ərazilərdə bağ üçün şimal-şərqdən başqa bütün cəhətlər, daha hündür sahələrdə isə cənub və cənub-qərb cəhətləri əlverişlidir.

Ona görə də belə sahələr bağ salmaq üçün daha əlverişlidir.

Mailliyi 5°-dən artıq olan sahələrdə əkini kontur şəkilli sxem üzrə (horizontlarla) və ya səkilərdə (terraslarda) aparmaq lazımdır. Maillik 5-10° olduqda yamacın köndələninə olmaqla, kontur tipli əkin daha əlverişli olur. Mailliyi daha çox (10-25°) olan yamaclarda rütubətlənmə az, torpaq qatı nazik, eroziya gücü isə çox olur. Ona görə də belə sahələrdə bağ yalnız səkilərdə salınır. İntensiv bağların dağlıq və dağətəyi rayonlar üçün planlaşdırılması zamanı yerin relyefi əsas göstərici sayılır.

Cərgələrin cənubdan şimala doğru istiqamətlənməsi (əksər şpaler) nəzərə alınaraq bağları yamacın qərb cəhətinə planlaşdırmaq məsləhət görülür. Cənub cəhətlər daha yaxşı işıqlandıqlarından meyvələr bu cəhətdə daha yaxşı yetişir, gözəl rəngə, dad və ətrə malik olur. Xüsusilə bu, çəyirdəkli meyvə bitkilərinin tez yetişən sortları üçün əlverişlidir.

İqlim. Buraya işıq, istilik, atmosfer çöküntüləri və külək aid edilir. İqlim coğrafi şəraitdən, relyefdən, d.s. hündürlükdən, su mənbələrinə yaxınlıqdan asılı olaraq müxtəlif olur. Ona görə də bağ salmazdan qabaq yerli meteoroloji stansiyalardan çoxillik (son 10 il) iqlim məlumatları götürülüb təhlil edilir.

Bu təhlillərin nəticəsi bağda sərnələrin həcmini, cins və sortların yerləşdirilməsini, bağ qoruyucu sahələrin həcmini və orada əkiləcək cinsləri müəyyən etmək üçün əsas götürülür.

İntensiv tipli bağlar düzünə düşən işıqla nə qədər çox təmin olunursa, bir o qədər onların məhsuldarlığı yüksəlir, meyvələr isə daha keyfiyyətli olur.

Torpaq. Bağ salmazdan qabaq torpağın və torpaqaltı qatın geniş tədqiqi tələb olunur. Meyvəçilik sahəsində qazanılmış çoxillik təcrübələrlə sübut edilmişdir ki, quraq və yarımrütubətli bölgə torpaqlarında köklərin 1,6-1,8 m-dən, rütubətli və mülayim iqlim şəraitində isə 60-90 sm-dən üzdə yerləşmələri yüksək və sabit məhsula zəmanət verə bilməz.