mineral maddələr) olan yerlərə meyvə və toxumların düşməsini təmin edir. Atpıtrağı kimi bitkilərin yetişmiş qarmaqcıqlı meyvələri heyvanların xəz və ya tüklərinə ilişərək uzaqlara aparılır. Quşarmudu və qaragilə kimi bəzi bitkilərin şirəli meyvələri heyvanlar tərəfindən yeyilir, bir yerdən başqa yerə getdikdə onların nəcisləri ilə birlikdə ətrafa yayılır. Yalanqoz və ağcaqayının meyvələri və zəncirotunun toxumları küləklə yayılır. Onların meyvə və toxumları kiçik və yüngüldür, həmçinin küləyin uzağa aparmasına kömək edən qanadcıq və tükcüklərə malikdir. Kokos palması, manqo və qızılağac kimi su hövzələri sahillərində bitən bitkilərin meyvə və toxumları su vasitəsilə yayılmağa uyğunlaşmışdır. |

Manqo bitkisində toxumlar suya düşməzdən əvvəl kökləri inkişaf edir. | Kokos palmasının meyvəsi suda üzə bilmək üçün hava boşluqları olan lifli qabığa malikdir. | Qızılağac bitkisinin meyvələri suda batmır və sərbəst üzə bilir.

İsti yay günlərində akasiya, noxud və paxla kimi bitkilərin yetişmiş meyvələri quruyaraq açılır və onların toxumları ətrafa səpələnir. Bəzi bitkilərin, məsələn, itxiyarının toxumları yetişdikdən sonra yüksək sürətlə meyvədən xaricə atılır.

Akasiya. Yetişmiş meyvələri çatlayıb açılaraq toxumlarını ətrafa səpələyən zaman cırıltı səsi eşidilir. |  | İtxiyarı. Toxumlar yetişdikdən sonra onun meyvəsində selik yığılır. Bu toxumlar seliklə birlikdə "güllə kimi" meyvədən xaricə atılır.