Mətni düzgün instonasiya ilə oxuyun.

1903-cü ildə Cəlil Məmmədquluzadə Tiflisdə olarkən “Şərqi-Rus” qəzetinin redaktoru Məhəmməd ağa Şahtaxtlı ilə görüşür.

Bu görüş haqqında C.Məmmədquluzadə öz tərcümeyi-halında belə yazır:

- Məhəmməd ağa küçədə mənə rast gəldi və apardı “Annona” yeməkxanasına. Orada məni qonaq elədi və məndən soruşdu ki, Mirzə, yazıdan-pozudan nəyin var? Mən cibimdən Novruzəlinin poçt qutusuna kağız salmaq hekayəsini çıxartdım, verdim Məhəmməd ağaya. Ədibi-möhtərəmimiz hekayəni oxuya-oxuya elə şiddətlə güldü ki, qonşular bizə tərəf təəccübnən baxmağa başladılar. Buradan Məhəmməd ağa məni apardı düşdüyüm “Qafqaz” mehmanxanasına və zornan şeylərimi qoydu faytona. Məni evinə aparıb dedi ki, Mirzə, gərək qalasan, qəzetim üçün hekayə yazan olasan. Mən qaldım...

Yazıçının “Şərqi-Rus” qəzetindəki fəaliyyəti “Poçt qutusu” hekayəsinin qəzet səhifələrində dərc edilməsi ilə başlandı. Qəzetdə nəşr olunan ikinci əsər “Kişmiş oyunu” adh hekayə idi.

Bir müddət “Şərqi-Rus”da çalışan C.Məmmədquluzadə

“Novruz” adlı qəzet çıxarmaq fikrinə düşür və bunun üçün, əlbəttə ki, dövlətdən rəsmi şəkildə icazə alır, lakin sonralar müəyyən səbəbdən bunnan imtina edir.

1. Cəlil Məmmədquluzadəyə “Molla Nəsrəddin” jurnalını nəşr etmək üçün 4 mart 1906-cı il tarixli 874 nömrəli icazə şəhadətnaməsi verilir.

2. Xatirələrində Cəlil Məmmədquluzadə yazırdı:

“...Və yadımdadır ki, qələm azadlığı o yerə çatdı ki, bir gün bazarda qəzetsatan uşaqları “Kukureku” deyə çığıra-çığıra şəkilli bir jurnalı satan gördüm. Bu jurnal rus dilində çap olunurdu. Adı “Kukureku” idi. Və jurnalın haman gün rast gəldiyim bir nömrəsində bir xoruz şəkli çəkilmişdi. Xoruzun başı əsrin padşahı Nikolayın başı idi. Boğazı və bədəni xoruz idi. Şəklin təfsilatı indi yadımda deyil...”