BİZİM “OBRAZOVANNI”LAR
(ixtisarla)

Mənim bir rəfiqim var, özü də müsəlmandır. Amma məni görəndə rus dilindən savayı özgə dildə danışmaz. Məsələn, söhbətimiz bu cür olur: mən onu görəndə deyirəm: “Haradan gəlirsən?” O mənə belə cavab verir: “Ya xadil na poçtu”. Deyirəm: “Dünən niyə bizə gəlmədin?” Cavab verir: “K nam prişli qosti”. Deyirəm: “Yaxşı, qonaqlar gedəndən sonra gəleydin”. Cavab verir: “Net, uje bılo pozdno”. Deyirəm: “Söz verirsən ki, sabah gələsən, bir az söhbət edək?” Cavab verir: “Pastarayus, no slova ne dayu”. Deyirəm: “Xudahafiz”. Cavab verir: “Do svidaniya”.

Deyirlər ki, haman mənim rəfiqim rus işkolunda oxuyan vaxt bir gün anasına deyib: “Ana! Pojalusta, mənə bir şey “isvarit” elə (yəni bişir)” Anası cavab verib: “Bala, nə dedin?” Rəfiqim cavab verib: “Ox, ox, siz heç bir zad qanmırsınız, mən deyirəm, bir zad bişir”.

- Bala, nə bişirim?

- Çort evo iznaet. Yadımdan çıxıb. Yumru olur, əti döyüb salırlar çölməyə, ya qazana. Bir cür adı var.

- Bala, küftə deyirsən?

- Hə... hə... qoftə, qoftə.

“Molla Nəsrəddin” jurnalı, 14 aprel 1906-cı il
SUAL-CAVAB

Tiflisdə “Metex” dustaqxanasının rəisi idarəmizə rəsmi surətdə bir kağız göndərib təvəqqe edirdi ki, müsəlman içində təzə nəşr olunan kitabların siyahısını yazıb ona məlum edim. Çünki dustaqlar xahiş ediblər ki, onlara oxumaq üçün türk dilində yazılmış kitablar verilsin.

Siyahı əvəzinə idarəmizdən dustaqxana rəisinə belə cavab yazıb göndərdik:

“Keçəl dava bilsə, öz başına sürtər”.

Mozalan.
“Molla Nəsrəddin” jurnalı, 21 iyul 1906-cı il