10. Dialoq - yunanca “söhbət, müsahibə” deməkdir. Bədii əsərdə iki və daha artıq şəxsin bir-biri ilə danışığıdır. Dialoq əsərdəki hadisələrin mahiyyətinin, surətlərin daxili aləminin açılmasında mühüm rol oynayır.
11. Dram - dramatik növün janrıdır. Dramda həm komediya, həm də faciəyə xas əlamətlər özünü göstərir. Dramda komediya üçün səciyyəvi olan gülməli epizodlara yer verilir. Lakin dramın bütünlüklə komik, gülməli səhnələr üzərində qurulması mümkün deyil. Dramın qəhrəmanı faciədə olduğu kimi ciddi münaqişəyə girsə də, faciədən fərqli olaraq, qarşılaşdığı güclü şər qüvvələrə qalib gəlir. Dram janrında əsərlər həm nəsrlə, həm də nəzmlə yazıla bilər.
12. Dramaturq - dramatik növün komediya, dram, faciə janrlarında əsər yazan sənətkarlara deyilir.
13. Dramaturgiya - hər hansı bir yazıçının dramatik əsərlərinin cəminə deyilir. Hər hansı bir xalqın, yaxud bütöv bir tarixi dövrün dramatik əsərlərinə də dramaturgiya deyilir. Məsələn, Cəlil Məmmədquluzadənin dramaturgiyası, XX əsr Azərbaycan dramaturgiyası və s.
14. Epiqraf - əsərin və ya onun hissələrinin əvvəlində başqa sənətkarlardan, görkəmli şəxsiyyətlərdən və ya müəllifin özündən hikmətli fikirlərin verilməsidir. Epiqrafda verilən fikirlər əsərin məzmunu, ideyası ilə sıx bağlı olur. C.Məmmədquluzadə “Qurbanəli bəy” hekayəsində məşhur rus satiriki N.V.Qoqolla bağlı epiqraf vermişdir: Allah sənə rəhmət eləsin, Qoqol!
15. Epitet - yunanca “əlavə” deməkdir. Bədii əsərdə sözün təsir gücünü artırmaq üçün ona artırılan məcazi mənalı təyinedici sözdür. Epitetə bədii təyin də deyilir. Şirin çay birləşməsində “şirin” sözü məcazi mənada işlənmədiyindən epitet deyil, şirin söz ifadəsində isə şirin məcazi mənalı söz olduğundan epitet sayılır.
16. Epizod - bədii əsərin bitkin bir parçasıdır.
17. Epos - yunanca danışmaq, söyləmək, nağıl etmək, fikri təhkiyə əsasında çatdırmaq mənasında işlənir. Şifahi xalq ədəbiyyatında epos böyük birtarixi mərhələni əhatə edən qəhrəmanlıq dastanlarına da deyilir; məsələn, “Koroğlu” eposu və s.
18. Ədəbi qəhrəman - təsvir olunan hadisələrin mərkəzində duran və yazıçının irəli sürdüyü ideyanın əsas ifadəçisinə çevrilən surətə deyilir. Bədii əsərin qəhrəmanı müsbət olduğu kimi, mənfi də ola bilər.
19. Ədəbi növ və janrlar - bədii əsərlər üç ədəbi növə ayrılır: epik, lirik və dramatik növ. Epik əsərlərdə təhkiyə, təsvir, lirik əsərlərdə tərənnüm, dramatik əsərlərdə əyani göstərmə əsas, aparıcı əlamətlərdir. Hər bir ədəbi növün müxtəlif şəkilləri vardır ki, onlara janrlar deyilir. Məsələn, epik əsərlərin əfsanə, nağıl, dastan, təmsil, hekayə, lirik əsərlərin rübai, qəzəl, bayatı, gəraylı, qoşma, dramatik növün isə dram, komediya, faciə janrları vardır. Dramatik janrlara pyes də deyilir.
20. Ənənə - əvvəlki ədəbi hadisə ilə yeni ədəbi hadisə arasında ardıcıl varislik əlaqəsidir. Bir və ya bir neçə yazıçının yaradıcılığının sonrakı sənətkarlar tərəfindən öyrənilən və inkişaf etdirilən ideya-sənətkarlıq xüsusiyyətləri. Məsələn, C.Məmmədquluzadə, Ə.Haqverdiyev, M.Ə.Sabirin realizminin ideya-bədii kökləri M.F.Axundzadə və Q.Zakirin yaradıcılıq ənənələri ilə üzvi surətdə bağlıdır.
21. Əruz vəzni - ərəb şeirinin ana vəznidir. Ədəbiyyatda “əruz” sözü şeir haqqında elm mənasında işlənir. Bu vəzn VIII əsrdə ərəb alimi Xəlil ibn Əhməd tərəfindən sistemə salınmış, sonralar digər müsəlman ölkələrinə, o cümlədən Azərbaycana da yayılmışdır. Bu vəzndə əsas şərt misrada hecaların sayca bərabər olması yox, uzun və qısa hecaların müəyyən qayda ilə düzülməsidir.
22. İdeya - seçilmiş mövzu, təsvir edilən surətlər, hadisələr vasitəsilə yazıçının oxucuya çatdırmaq istədiyi başlıca fikir, müəllif niyyətidir.