I

Səhnə Dağıstanda otlu, ağaclı küçük bir bağça ərz edər. Bağçanın ucunda sadə və fəqiranə bir evciyəz görünür. Uzaqda lətif, rəngarəng bulutlar, yüksək və mavi dağlar nəzərə çarpar.

Səlma (Qapı önündə oturub pək düşüncəli görünür, iki dəqiqə sonra qalxıb yüzünü göy səmtinə tutar. Sinirli və həyəcanlı bir səslə)
| Oğlunun yolunu həsrətlə gözləyən ana hansı hislər keçirir? Bu misralarda hansı bədii ifadə vasitələri işlənib? Onun narahatlığına səbəb nədir? Səlma ana haqqında sizdə hansı təəssürat yarandı? Ey mərhəmət kanı, ey ulu Tann! Ey yerlərin, göylərin hökmdarı! İnayət qıl, yoq başqa bir havadar, Yalnız varım-yoqum tək bir oğlum var. Ah, Qanpolad!.. Nuri-didəm, evladım! Üç ay var ki, məktubunu almadım. Üç ay var ki, taqət qalmamış bəndə, Gözüm yollarda, intizar içində. Hər gecə gördüyüm qanlı röyalar Göstərir ki, qorqulu bir xəbər var. Bir yıldan fəzlədir hər ay, hər on beş Məktub yollardı, eylərdi sipariş. Niçin o, şimdi olsun böylə qafil? Xayır, xayır, oğlum vəfasız deyil. Lakin bəni məhv edər bu intizar, Gündən-günə qəlbimdə şübhə artar. (İsmətin gəldiyinə diqqət edərək) Ah, gəliyor İsmət, nasıl da məhcub! Qız deyil, bir mələkdir...
İsmət (gülər yüzlə)
| İştə məktub!
Səlma | Kimdən, quzum?
İsmət | Qanpoladdan.
Səlma | Kim verdi?
İsmət | Qomşumuz, Qorqmaz oğlu Müslim verdi.
Səlma | Nasıl Qanpoladım?
İsmət | Şükür, sapsağlam...
Səlma | Gəlmiyormu?
İsmət | Məktubda yazmış tamam.
Səlma | Səlma ana İsmətə necə münasibət bəsləyir? Ah, gözəl İsmətim, otur evdə sən, Bir az təkbaşına çalğı çal, əylən. Bən də şimdi məktubda hər nə varsa, Oqutdurub tez gəlirim...