İzzət | İzzətin əsl məqsədi nədir? Büsbütün rədd edərsə?
Orxan | Qəm yemə, Orxan pək də aciz deyil. (Qarmonun səsi kəsilir). Haydı, İzzət, susdu qarmon, sən çəkil! (İzzət dörd-beş addım çəkilir)
Orxan (qayət hiddətli)
| Bu misralarda hansı bədii təsvir vasitəsi işlənilmişdir? Orxanın bu sözləri onun haqqındakı təsəvvürünüzə nə əlavə etdi? İnan ki, alt-üst eylərim aləmi, İsmət Orxanı rədd edər, öyləmi?! Allah şahid, bana olmazsa dəmsaz, Bu topraqda ondan bir iz də qalmaz. Yaşar dağlar başında qartal kibi, Qoşar səhralarda bir maral kibi. Bəndən başqa bulunmaz bir ənisi... (Bu sırada İsmət dışarı çıqar)
Orxan | Aman, nə yosma qız!
İzzət | Ah!..
Orxan | Çəkil,çəkil! (İzzət çəkilir, Orxan kəndi-kəndinə) Yazıq! Əsla qızın könlü şad deyil, Allah, Allah! Həm dalğın, həm də məhzun. Bir baqışda eylər insanı məcnun. (İsmətə doğru) Aman, ya Rəbb, İsmət, İsmət!
İsmət (Orxanı görüncə heyrətlə)
| Ah, Orxan!
Orxan | Nə var, nə yoq?
İsmət | Çoq şükür, Qanpoladdan Bu gün bir məktub gəldi...
Orxan | Nerdə Səlma?
İsmət | Qomşudadır, şimdi gəlir...
Orxan | Pək əla. Fəqət niçin?
İsmət | Getmiş mollayı bulsun, Məktubu oqutsun, xatircəm olsun.
Orxan | Pəki, evdə kim var?
İsmət | Kimsə yoq...
Orxan | İsmət! Allah əsirgəsin, nədir bu halət? Bət-bənizin solmuş, çöhrən dəyişmiş, Qolay sanma, deyil bu, sadə bir iş.