- Adə, səsini başına atma, düşməni duyuq salarsan. Koroğlu burdadı. Duş atdan, gəl içəriyə.

İsabalı atı sürdü qapıya. Bu tərəfdən də qaravaş yüyürdü onun qabağına. Qaravaş onda yetirdi ki, hasar dibindəki qoşunun böyüyü onunla çənə-boğazdadı. İçəriyə qoymaq istəmir ki istəmir. Qaravaş özün yetirib hirsləndi qoşun böyüyünün üstünə ki:

- Sənin nə həddin var, Dünya xanımın qonağını içəriyə qoymursan. Qoy gəlsin içəriyə. Hasan paşanın yanından gəlib. Dünya xanıma namə gətirib!

Qoşun böyüyü bir söz deyə bilmədi. Qaravaş İsabalını götürüb gətirdi birbaş Dünya xanımın yanına.

7

Di xoş-beş, on beş. Dünya xanım İsabalını tanıdı, İsabalı Dünya xanımı.

Dünya xanım dedi:

- Dünya xanım bu qərarında haqlı idimi?

- Koroğlu burda quyudadı. Ancaq indi onu çıxartmaq olmaz. Gərək gözləyək qaranlıq düşə.

İsabalı gördü ki, Dünya xanım ağıllı söz danışır, razı oldu. Dünya xanım İsabalıya yer göstərdi. İsabalı əyləşdi. Yedilər, içdilər, İsabalı bir az uzandı ki, yol yorğunluğunu çıxartsın.

Sən demə, qaravaş İsabalını içəriyə gətirəndə qoşun böyüyü birbaş qaçıb əhvalatı Bolu bəyə danışıb.

Dünya xanım bir də baxdı ki, qoşun ətrafı aldı. Tez gəldi İsabalının yanına. Saçından üç yasəmən tel ayırıb basdı mərmər sinəsinin üstünə.

Dedi:

Yağı düşmən dörd bir yanı alıbdı,
Oyan, əcəm oğlu, dur get bu yerdən!
Sənin dərdin bu canımda qalıbdı,
Oyan, əcəm oğlu, dur get bu yerdən!

İsabalı cəld qalxdı ayağa. Baxdı ki, qoşun həyətin ətrafın tutub. Amma qorxudandı, nədəndisə, heç birisi cürət eləyib içəriyə girə bilmir. Bəri dönəndə baxdı ki, Dünya xanım ağlayır. Aldı görək, nə dedi:

Ağlama, ağlama, ay Dünya xanım!
Ölər əcəm oğlu, getməz bu yerdən!
Sənə qurban olsun bu şirin canım,
Ölər əcəm oğlu, getməz bu yerdən!

Söz tamam oldu. İsabalı dedi:

- Day iş o yerdən keçdi. Gecəni gözləmək olmayacaq. Sən Koroğlunun yerini mənə nişan ver!

Durub bir yerdə gəldilər quyunun başına. İsabalı istədi haylasın. Dünya xanım qoymadı. Dedi:

- Dayan!

Ondan üzünü quyuya tutub dedi: