Qanpolad | Səlim! Bıraq, haqsız yerə dökmə qan! Bən kəndim intiqam aldım onlardan.
Səlma | Ah, yavrum, quzum! Sən rahatsız olma! Nasıl? Yaran nasıl?
Qanpolad | Oğlunun ölümcül yaralanması anaya necə təsir edir? Of, yandım, ana! Alevləndi qəlbim, tükəndi səbrim; Ah, bir az su... Atəş almış hər yerim.
Səlma | Aman, evladım, su zərərdir sana...
Qanpolad | Ah, nerdə İsmət? Çağır gəlsin bana!
Səlma | Oğlum! Şimdi gəlir,burdaydı əvvəl...
Qanpolad | İsmət, son nəfəsimdir, ah, çabuq gəl! Gəl, gediyor Qanpolad...
Səlma | Ah, arslanım! Qurban olsun sana dəyərsiz canım.
Qanpolad | Əlvida!.. Əlvida!.. Gözəl İsmətim!
Səlma (ayağa qalqaraq)
| Aman, ya Rəbb! Uf, kəsildi taqətim...
Qanpolad | İsmət! Ah, sənmisin?
Səlma | Ya Rəbb, mərhəmət! Mərhəmət, ya Rəbb! (bu sırada İsmət gəlir.) İştə gəldi İsmət... (İsmət ilk baqışda şaşıraraq donub qalır)
Qanpolad | İsmət!
İsmət | Ah, Qanpolad!
Qanpolad | Əlvida!..
İsmət | Eyvah!.. (Hönkür-hönkür ağlayaraq Qanpoladı qucaqlar)
Qanpolad | Əşhəd... ən...la ilahə... illəllah...
Səlma (həyəcanlı)
| Bu misralarda hansı bədii ifadə vasitəsi işlənilib? Ah, getdin? Səni çoq gördümü Tanrım? Qızıl güllər açmış köksündə, yavrum!
İsmət (sinirli)
| Xayır, yalnız bıraqmam əsla səni. (Qanpoladın xəncərini çəkib özünü vurmaq istər)
Səlma (xəncəri onun əlindən alaraq hiddətlə)
| Bən səndən daha müstəhəqqim, İsmət! Qanpolad! Sən nə tez unutdun bəni?