Böyük Britaniyanın Misir valisi Henri Mak Mahonun Məkkə hakimi Şərif Hüseynə məktubu. 1915
Bəzi bölgələrin (müasir Suriya və Livanda) əhalisi tamamilə ərəblər deyil. Ona görə də bu torpaqlar tələb etdiyiniz ərazilərdən kənar tutulacaq. Bu dəyişikliyi nəzərə alaraq daha əvvəl digər ərəb şeyxləri ilə imzalanan müqavilələrə toxunulmamaq şərtilə İngiltərə Məkkə şərifinin tələb etdiyi ərazilərdə ərəblərin müstəqilliyini tanımağa və dəstəkləməyə hazırdır.
Böyük Britaniyanın xarici işlər naziri Artur Balfurun yəhudi lobbisi rəhbərlərindən birinə məktubu. 1917
İngiltərə hökuməti Fələstində yəhudi xalqı üçün milli yurd qurulması fikri ilə razıdır. ... Fələstində yaşayan yəhudi olmayan əhalinin mülki və dini hüquqları ilə yanaşı, digər ölkələrdə yəhudilərin malik olduğu siyasi hüquqlara zərər verəcək hər hansı bir tədbirə təşəbbüs göstərilməyəcəyi şərtilə bu məqsədin həyata keçirilməsinə çalışılacaqdır.
Mənbələrdəki məlumatları müqayisə edin. Sizcə, Böyük Britaniyanın ikili siyasət yürütməsində məqsəd nə idi? Müasir dövrümüzdə ərəb-İsrail münaqişəsi Birinci dünya müharibəsinin təsirlərinin davam etdiyini deməyə əsas verirmi?
Hindistana gedən dəniz yolunun üzərindəki İran körfəzinə böyük önəm verən ingilislər bura qoşun çıxarmışdılar. Bağdadı ələ keçirməyə çalışan ingilis ordusu 1916-cı ildə Kutül- Amarədə türk qoşunları tərəfindən məğlub edildi və təslim oldu.
Kutül-Amarə döyüşü. İngilis generalının
təslim olması
“BÖYÜK YALAN”
Antanta dövlətləri tərəfindən silahlandırılaraq təhrik edilən erməni terrorçu dəstələri 1915-ci ilin aprelində Vanda qiyam qaldıraraq dinc türk və müsəlman əhalini kütləvi şəkildə qətl etməyə başladı.
Bir qədər sonra ermənilər bütün Şərqi Anadoluda dinc müsəlman əhaliyə qarşı terror və soyqırımı həyata keçirdilər. Həmçinin Antanta ölkələrinin xeyrinə casusluq fəaliyyətlərini də artırdılar. Ermənilər tərəfindən həyata keçirilən soyqırımının hədəfi yalnız müsəlman əhali deyildi. Bölgədə yaşayan yunanlar və yəhudilər də erməni terroruna məruz qalırdılar. Buna cavab olaraq Osmanlı dövləti əvvəlcə erməni dini-siyasi rəhbərlərindən qətl və qarətləri dayandırmağı tələb etdi. Lakin ermənilərin qırğınları davam etdirməsi 1915-ci il aprelin 24-də Osmanlı dövlətinin bu işdə günahı olanların həbs edilməsi haqqında əmr verməsi ilə nəticələndi. Ermənilərin hər il “soyqırımı” günü kimi qeyd etdikləri tarix, əslində, erməni quldur dəstələrinin başçılarının həbs edildiyi gündür. Mayda isə cəbhə bölgəsində yaşayan ermənilərin müvəqqəti köçürülməsi haqqında qanun qəbul edildi. İkinci dünya müharibəsi dövründə ABŞ hökuməti bu qanundan daha sərtini yaponlara qarşı həyata keçirmişdi. Qafqaz cəbhəsindəki Rusiya komandanları erməni dəstələrinin müsəlman əhaliyə qarşı vəhşicəsinə qırğınlar törətdiyini, cinsindən, yaşından asılı olmayaraq, hər kəsin öldürüldüyünü etiraf etmişdi. Bu vəhşiliklər hələ köçürülmə haqqında qanundan əvvəl sistemli şəkildə həyata keçirilirdi.