DÜNYA ÖLKƏLƏRİ XIX YÜZİLLİK-XX YÜZİLLİYİN ƏVVƏLLƏRİNDƏ
Vahid imperiyada birləşdirilmiş alman dövlətləri
Otto fon Bismark
biləcəyinə inanırdı. Bu yolda Bismark Avstriya, Fransa və Rusiyanı ən böyük əngəl kimi görürdü. O, Avstriyanı Almaniyanın siyasi arenasından kənara çıxarmaqla Prussiyanın liderliyində alman dövlətlərinin birliyini yaratmağı planlaşdırırdı. Güclü ordu quran Bismark məqsədlərinə çatmaq
dövlətləri 1849-cu ildə ümum-alman parlamentini açdı. Parlament Almaniyanın birləşdirilməsi səlahiyyətini Prussiya kralına versə də, o, Avstriyanın təzyiqi ilə bundan imtina etməli oldu. Bununla da Almaniyanın vahid dövlətdə birləşdirilmə cəhdi baş tutmadı.
ALMANİYA XIX YÜZİLLİYİN İKİNCİ YARISINDA
Parlamentli monarxiya olan Prussiyada 1862-ci ildə Baş nazir vəzifəsinə Otto fon Bismark gətirildi. Bismark parlamentli idarəetmə sisteminə və demokratik azadlıqlara qarşı idi. Daxili siyasətdə antiliberal siyasi xətt izləyən Bismarkın xarici siyasətində əsas məqsədi Almaniyanı vahid dövlətdə birləşdirmək idi. Onun üçün davamlı düşmənçilik və dostluq anlayışı yox idi. Almaniyanın maraqları Bismarkın xarici siyasətinin əsasını təşkil edirdi.
Bismark vahid dövlətin yaradılmasında dinc yolun mümkün olmadığı tezisini irəli sürür, birləşdirməyə ancaq “dəmir və qanla” nail oluna
üçün böyük dövlətlərin dəstəyini almağa, bu, mümkün olmadıqda isə onların bitərəfliyinə nail olmağa çalışırdı. Rusiya ilə münasibətlər yaxşılaşdırıldı. Bu fürsətdən istifadə edən Prussiya ordusu əhalisinin əksəriyyəti almanlardan ibarət olan əraziləri Danimarkadan aldı.
1864-cü ildə imzalanmış müqavilənin şərtlərinə görə Danimarka Şlezviq - Holşteyni Prussiya və Avstriyaya verməyə razı oldu. Ancaq bu ərazilərin idarə edilməsi üstündə yaranmış narazılıq və Alman ittifaqı daxilində Prussiyanın nüfuzunun artması iki dövlət arasında müharibəyə səbəb oldu.
Almaniyanın birləşdirilməsində ikinci böyük əngəl məhz Avstriya idi. Avstriya ilə müharibə baş verərdisə, Fransanın Reynboyundan Prussiyaya hücum etməyəcəyinə dair təminat yox idi. Bismark bu təhlükədən sovuşmaq üçün, ən azı, III Napoleonun bitərəfliyinə nail olmalı idi.
Bismarkla III Napoleonun danışıqları uğurlu keçdi. Fransa Avstriya-Prussiya müharibəsində bitərəf qalmağa razılaşdı. Bu razılaşmada Fransanın özünün də maraqları var idi. III Napoleon